ថ្មីៗនេះ បើទៅអង្គុយផឹកកាហ្វេទឹកកកតាមតូបតែតាមចិញ្ចើមផ្លូវ មើលទៅតុជិតខាងភាគច្រើនសុទ្ធតែក្បាលឱនចុចទូរស័ព្ទ។ លើអេក្រង់គេ ច្រើនឃើញរឿងភាគខ្លីចិន មួយភាគមានតែ១ឬ២នាទីប៉ុណ្ណោះ។ សាច់រឿងបត់បែនលឿន ហើយសំឡេងព្រមទាំងអក្សររត់ក្រោម ក៏ប្តូរជាភាសាខ្មែររួចជាស្រេច។
តាមសារព័ត៌មានក្នុងតំបន់បានឱ្យដឹងថា នៅក្នុងពិព័រណ៍ចិន—អាស៊ានដែលទើបបិទបញ្ចប់ទៅ មានក្រុមហ៊ុនមួយយកបច្ចេកវិទ្យាមកបង្ហាញផ្ទាល់ថា អាចប្រើ AI បង្កើតរឿងបានដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ចាប់ពីគិតសាច់រឿង បង្កើតតួអង្គ រហូតដល់ធ្វើឱ្យចេញជារូបភាពមានចលនា គ្រាន់តែវាយពាក្យប៉ុន្មានបន្ទាត់ចូលក្នុងប្រព័ន្ធ កុំព្យូទ័រអាចរត់ចេញជាវីដេអូមួយ ដែលមានមនុស្សពាក់អាវខ្មៅប៉ុន្មាននាក់ដើរនៅលើភ្នំបានភ្លាមៗ មិនបាច់មានទីតាំងថត ឬកាមេរ៉ាអ្វីឡើយ។
អ្នកទទួលខុសត្រូវលើប្រព័ន្ធនេះបានណែនាំថា ពួកគេបានយកម៉ូដែលជាច្រើនពីក្នុងស្រុកនិងក្រៅស្រុកមកបញ្ចូលគ្នា។ បើគិតថ្លៃផលិត វីដេអូ១នាទី ចំណាយប្រហែល២០០ទៅ៣០០យ័នប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកនិពន្ធ អ្នកដឹកនាំរឿង និងក្រុមហ៊ុនផលិតរឿងភាគខ្លី សុទ្ធតែអាចយកទៅប្រើបាន។ នៅក្នុងពិព័រណ៍នោះដែរ ក៏មានវេទិកាមួយលើកឡើងថា ខ្លួនមានរឿងភាគខ្លីជាង១០,០០០រឿង ពីចិន និងប្រទេសអាស៊ាន ហើយគាំទ្របាន១៤ភាសា។ ក្នុង១ខែ អាចផលិតរឿងថ្មីបាន៣០រឿង។
ឥឡូវនេះ រឿងជាភាសាខ្មែរដែលគេអាចអូសមើលបានតាមដងផ្លូវ តាមសង្កាត់ តាមភូមិ ក្នុងកម្ពុជា ខ្លះគឺថតដោយតួសម្តែងពិតៗ ហើយប្រើកុំព្យូទ័រជួយបកប្រែបន្ថែម។ ខ្លះទៀត គឺឱ្យ AI ធ្វើស្ទើរតែទាំងអស់ ចាប់ពីស្គ្រីប រូបភាព រហូតដល់សំឡេងនិយាយ។
សម្រាប់អ្នកលក់អនឡាញ អ្នកធ្វើផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម និងអ្នកសរសេរក្នុងស្រុក មើលទៅឧបករណ៍បែបនេះអាចជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើមបានមិនតិចទេនៅថ្ងៃមុខ។ ប៉ុន្តែអ្នកមើលរឿងនៅកម្ពុជាក៏រើសដែរ។ ភាសាខ្មែរយើងប្រើតាមកាលៈទេសៈ ហើយគោរពលំដាប់អាយុ ឋានៈ និងរបៀបហៅគ្នាខ្លាំងណាស់។ បើម៉ាស៊ីនបកប្រែត្រង់ៗ ពាក្យពេចន៍ជាច្រើនស្តាប់រឹង មិនសមមាត់ ហើយមួយភ្លែតក៏ធ្វើឱ្យអ្នកមើលអស់អារម្មណ៍តាមរឿងបានដែរ។
មិនទាន់អស់តែប៉ុណ្ណោះ បញ្ហាសិទ្ធិបញ្ញាក៏នៅមិនទាន់ច្បាស់ ហើយក្រុមការងារបកប្រែ ក៏ដូចជាអ្នកបញ្ចូលសំឡេង ក៏បារម្ភថានឹងត្រូវដណ្តើមការងារផងដែរ។ និយាយរួម ឧបករណ៍ថ្មីនេះពិតជាថោក ហើយលឿនមែន ប៉ុន្តែចុងក្រោយ អ្នកបង្កើតមាតិកាក្នុងស្រុក អាចយកវាមកធ្វើជារឿងរបស់កម្ពុជាដោយខ្លួនឯងបានឬអត់ ឬក៏នៅតែអង្គុយមើលរឿងនាំចូលដដែលៗ នេះនៅតែត្រូវរង់ចាំមើលបន្តទៀត។
