នៅក្នុងពិព័រណ៍សេមីខុនដាក់ទ័រនៅទីក្រុងញូវដេលី លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ម៉ូឌី បានចេញមុខដោយផ្ទាល់ដើម្បីលើកទឹកចិត្ត និងបានប្រកាសថា បន្ទះឈីបដែលផលិតដោយដៃអ្នកឥណ្ឌានឹងត្រូវនាំចេញទៅលក់នៅជុំវិញពិភពលោកនាពេលខាងមុខ។ លើកនេះ រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាបានប្រកាសបើកយុទ្ធនាការ «Semiconductor 2.0» ដែលមានគោលដៅធំ គឺជួយជ្រោមជ្រែងក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាបង្កើតថ្មី (Startups) ផ្នែករចនាឈីបយ៉ាងហោចណាស់ ២០០ ក្រុមហ៊ុន។ បើធៀបនឹងវគ្គមុនដែលមានក្រុមហ៊ុនចូលរួម ១០៥ ហើយ ២០ ក្រុមហ៊ុនទទួលបានការវិនិយោគប្រមាណ ៨ ពាន់លានរូពី លើកនេះគឺកើនឡើងទ្វេដងតែម្តង ដែលបង្ហាញច្បាស់ពីបំណងចង់រុញច្រានខ្សែច្រវាក់ផលិតកម្មនេះឲ្យកាន់តែធំ។
ផែនការថ្មីនេះបានពង្រីកទៅលើ ៦ វិស័យសំខាន់ៗ ចាប់តាំងពីរចនាឈីប ឧបករណ៍ និងសម្ភារៈ ការផលិត ការរៀបចំកញ្ចប់ឈីបជាន់ខ្ពស់ (Advanced Packaging) រហូតដល់ការស្រាវជ្រាវ និងការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស។ ដូចនៅរដ្ឋ Odisha ជាដើម រោងចក្រដំឡើងឈីបបែប 3D កំពុងតែដំណើរការសាងសង់ហើយ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់បំផុត គឺការស្វែងរក និងប្រើប្រាស់មនុស្ស៖ រយៈពេល ៤ ឆ្នាំកន្លងមក ឥណ្ឌាបានបណ្តុះបណ្តាលវិស្វកររចនាឈីបបាន ៧ ម៉ឺននាក់ ហើយជំហានបន្ទាប់ គេនឹងផ្តោតលើការបណ្តុះបណ្តាលកម្មករជំនាញបច្ចេកទេសចំនួន ១០ ម៉ឺននាក់ ឲ្យធ្វើការក្នុងបន្ទប់ស្អាតឥតធូលី (Cleanroom) នៅតាមរោងចក្រ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ទាំងរោងចក្រក្នុងស្រុក និងទីផ្សារពិភពលោក។
រហូតមកដល់ពេលនេះ រដ្ឋាភិបាលកណ្តាលឥណ្ឌាបានអនុម័តគម្រោងសេមីខុនដាក់ទ័រចំនួន ១២ ហើយ។ ក្នុងនោះ ដំណាក់កាលដំបូងមានរោងចក្រចំនួន ៣ បានចាប់ផ្តើមដំណើរការ និងចេញអីវ៉ាន់ខ្លះៗហើយ។ លោក ម៉ូឌី ក៏បានលើកឡើងពីកំណើនសេដ្ឋកិច្ច ៧,៨% នាពេលថ្មីៗនេះ និងផ្លូវរថភ្លើងដឹកទំនិញពិសេសប្រវែង ៣.០០០ គីឡូម៉ែត្រដែលទើបតែបើកឲ្យដំណើរការ ដោយលោកបង្ហាញទំនុកចិត្តយ៉ាងខ្លាំងលើអនាគតសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួន។
ក្រឡេកមកមើលជីវភាពរស់នៅជាក់ស្តែង តាមតូបតែចិញ្ចើមផ្លូវ គេឃើញយុវជនជិះម៉ូតូរត់ការយប់ៗ អង្គុយជជែកគ្នាមិនផុតពីเรื่องរកការងារធ្វើនោះទេ។ រឿង «ផលិតឈីប» មើលទៅដូចជារឿងបច្ចេកវិទ្យាជឿនលឿនខ្ពស់ផុតក្បាលមែន ប៉ុន្តែបើកន្លែងធ្វើការសម្រាប់កម្មករជំនាញ ១០ ម៉ឺនកន្លែងនេះលេចចេញជារូបរាងមែនទែន វានឹងជួយឲ្យអ្នកស្រុកជាច្រើនបានចូលធ្វើការក្នុងរោងចក្រស្អាតបាត និងទទួលបានប្រាក់ខែទៀងទាត់ ហើយនេះហើយជាការផ្លាស់ប្តូរពិតប្រាកដដែលមនុស្សទូទៅត្រូវការ។
