ប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ ជីវិតក្រោមសមុទ្រ ជាពិសេសថ្មប៉ប្រះទឹក珊瑚 មិនសូវស្រួលប៉ុន្មានទេ។ រលកកម្ដៅក្នុងទឹកសមុទ្រកើតឡើងញឹកញាប់ពេក ធ្វើឱ្យ珊瑚គ្មានពេលសម្រាក ឬងើបមុខរួចឡើយ។ យោងតាមរបាយការណ៍ថ្មីៗពីសំណាក់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រអន្តរជាតិ ភាគរយជាមធ្យមនៃ珊瑚រឹងទូទាំងពិភពលោក បានធ្លាក់ចុះពី ៣០,២ភាគរយ ក្នុងឆ្នាំ១៩៨០ មកនៅត្រឹម ២៧,៣ភាគរយប៉ុណ្ណោះក្នុងឆ្នាំ២០២៤។ រាល់ពេលដែលបាតុភូតអេនីណូ (El Niño) កើតឡើង ហើយទឹកសមុទ្រឡើងកម្ដៅ 珊瑚នឹងបណ្តេញសារាយដែលជាប្រភពចិញ្ចឹមជីវិតរបស់វាចេញ បណ្តាលឱ្យវាប្រែជាពណ៌សស្លេក។ បើកម្ដៅនៅតែបន្តកើនឡើងបែបនេះ ពួកវានឹងឈឺ និងងាប់ជាមិនខាន។
ប៉ុន្តែ ដែនសមុទ្រនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍យើងនេះ មានភាពខុសប្លែកពីគេបន្តិច។ យោងតាមរបាយការណ៍ខ្នាតធំដែលទើបតែចេញផ្សាយថ្មីៗនេះ ស្ថានភាពនៃ珊瑚 រួមទាំងនៅសិង្ហបុរី ម៉ាឡេស៊ី និងឥណ្ឌូណេស៊ី គឺមានភាពរឹងមាំល្អប្រសើរក្នុងរយៈពេលសែសិបឆ្នាំកន្លងមកនេះ។ មិនត្រឹមតែមាន “ត្រីកោណ珊瑚” ដែលផ្ទុក珊瑚រហូតដល់៣០ភាគរយនៃពិភពលោកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនៅក្នុងដែនទឹកនេះ ក៏មិនមានបញ្ហាសារាយដុះរញ៉េរញ៉ៃដណ្តើមទីកន្លែងគ្នាដែរ។ អ្នកជំនាញក្នុងស្រុកបានលើកឡើងថា នេះប្រហែលជាមកពី珊瑚នៅតំបន់នេះមាន “ហ្សែនទប់ទល់នឹងកម្ដៅ” ស្រាប់ ឬក៏មានសារពាង្គកាយតូចៗក្នុងខ្លួនពួកវា ដែលជួយទប់ទល់នឹងធាតុអាកាសក្តៅនេះ។
ទោះបីជាយ៉ាងណា បងប្អូនអ្នកនេសាទ និងអ្នកធ្វើការនៅតាមកំពង់ផែសុទ្ធតែដឹងច្បាស់ក្នុងចិត្តថា កម្ដៅទឹកសមុទ្រដែលចេះតែកើនឡើងនេះ គឺដូចជាគ្រាប់បែកពេលកំណត់អញ្ចឹង។ អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវក្នុងស្រុកបានក្រើនរំលឹកថា ក្រៅពីទឹកសមុទ្រឡើងក្តៅ សម្រាមប្លាស្ទិក ការនេសាទហួសប្រមាណ ការពង្រីកដីលុបសមុទ្រ និងការរុញច្រានទឹកសំណល់ផ្សេងៗ គឺសុទ្ធតែជាកត្តាបំផ្លាញបរិស្ថានសមុទ្រដោយស្ងៀមស្ងាត់។ ទោះបីជាស្ថានភាពទូទៅមើលទៅហាក់ដូចជាមានស្ថេរភាពក៏ដោយ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលតំបន់ខ្លះខូចខាត ហើយតំបន់ផ្សេងទៀតជួយទូទាត់ជំនួសវិញ តាមពិតទៅនៅតែមានហានិភ័យលាក់ទុកនៅតាមមូលដ្ឋានដដែល។ ដូច្នេះ បើចង់ការពារសមុទ្រនេះឱ្យបានគង់វង្ស គឺទាមទារឱ្យមានការតាមដាន និងថែទាំជាប្រចាំថ្ងៃដោយយកចិត្តទុកដាក់បំផុត។
