ថ្នាក់រៀនពេលព្រឹកបានបញ្ចប់យូរណាស់មកហើយ ប៉ុន្តែនៅឯមជ្ឈមណ្ឌលបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្រៀនតំបន់ខេត្តព្រៃវែង គ្រូបង្រៀនប្រហែលដប់នាក់នៅតែចោមរោមមុខកុំព្យូទ័រមិនព្រមចេញទៅណាទេ។ ពួកគេកំពុងប្រជុំពិភាក្សាគ្នាពីរបៀបបង្រៀនម៉ោងកុំព្យូទ័រឲ្យកាន់តែសប្បាយ និងទាក់ទាញ។ គ្រូបង្រៀនម្នាក់បានលើកយកបញ្ហាដែលខ្លួនជួបប្រទះក្នុងម៉ោងរៀនសប្តាហ៍មុនមកនិយាយ ភ្លាមនោះក៏មានគ្រូផ្សេងទៀតចូលរួមផ្តល់យោបល់ និងខ្លះទៀតបានស្វែងរកឯកសារតាមអ៊ីនធឺណិតរួចបោះចូលក្នុងគ្រុប (Group) ដើម្បីឱ្យគ្រប់គ្នាបានឃើញនិងមើលទាំងអស់គ្នា។
ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងស្រុកបានលើកឡើងថា នេះគឺជាទិដ្ឋភាពដែលគម្រោងបណ្តុះបណ្តាលទាំងមូលចង់បាន។ ការទិញម៉ាស៊ីនកុំព្យូទ័រមួយចំនួន ឬការដំឡើងប្រព័ន្ធវាជារឿងងាយស្រួលទេ ប៉ុន្តែការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្រៀនឱ្យមានសមត្ថភាពដឹកនាំសិស្សានុសិស្សឈានចូលទៅក្នុងពិភពឌីជីថល គឺមិនអាចធ្វើបានសម្រេចក្នុងពេលតែមួយភ្លែតនោះឡើយ។ បច្ចុប្បន្ន មជ្ឈមណ្ឌលបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្រៀនតំបន់ទាំងបួននៅកម្ពុជាបានផ្លាស់ប្តូររូបរាងទាំងស្រុង ដោយមិនត្រឹមតែមានការបំពាក់បំប៉នគ្រូបង្រៀនកុំព្យូទ័រផ្ទាល់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបានបញ្ជូនគ្រូឆ្នើមមួយចំនួនទៅសិក្សាថ្នាក់អនុបណ្ឌិតនៅប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ដើម្បីពេលត្រឡប់មកវិញអាចដឹកនាំការច្នៃប្រឌិតក្នុងការបង្រៀន។
ទាំងនៅតាមសាលារៀនគោលដៅ និងមជ្ឈមណ្ឌលបណ្តុះបណ្តាល ស្មារតីនៃការជួយគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងការរៀនសូត្រនេះបានក្លាយជាទម្លាប់ធម្មតាទៅហើយ។ គ្រូបង្រៀនម្នាក់នៅខេត្តកណ្តាលបានរៀបរាប់ថា ដំបូងឡើយគាត់មានការភ័យខ្លាចក្នុងការខ្មាសគេ ដោយមិនហ៊ានសាកល្បងវិធីសាស្ត្រថ្មីៗនោះទេ។ ប៉ុន្តែក្រោយមក នៅពេលដែលអ្នករាល់គ្នាប្រមូលផ្តុំគ្នាពិភាក្សា គិតគូរ និងចាត់ទុកភាពបរាជ័យជាផ្នែកមួយនៃការជជែកគ្នាលេងពេលផឹកតែ ឥឡូវនេះគាត់បែរជាយល់ថាការបង្កើតគំនិតថ្មីៗជារឿងដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ទៅវិញ។ ក្រុមតូចៗដែលតែងតែស្ម័គ្រចិត្តជួបជុំគ្នាដើម្បីពិភាក្សាពីការបង្រៀនបែបនេះ ទោះបីជាគម្រោងនេះបញ្ចប់ទៅនាពេលអនាគតក៏ដោយ ក៏វាប្រហែលជាអាចបន្តដំណើរការយ៉ាងសកម្មបែបនេះជាបន្តទៀតដែរ។
