អង្គុយផឹកតែនៅតៀមតាមដងផ្លូវក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ ពេលឮពួកម៉ាកចាស់ៗនិយាយពីដំណឹងថ្មីៗនេះ ម្នាក់ៗស្តាប់ទៅស្រឡាំងកាំងក្នុងចិត្តព្រោះតែរឿងនេះមិនស្រួលទាល់តែសោះ។ តាមមជ្ឈមណ្ឌលសកម្មភាពកំចាត់មីនកម្ពុជា (CMAC) បានឲ្យដឹងថា ក្នុងជម្លោះតាមព្រំដែនឆ្នាំនេះ គ្រាប់បែកចង្កោមដែលគេទម្លាក់ចុះមកអាចមានចំនួនពី៦ទៅ៧លានគ្រាប់។ បើគက်គារសរុបមក គឺមានដីជាង៣០ម៉ឺនហិកតា និងភូមិរាប់រយបានរងគ្រោះថ្នាក់។ ឮតួលេខនេះឡើងព្រឺក្បាលអស់ហើយ ស្របពេលខ្យល់ស៊ីម៉ាំងម៉ូតូធ្វើឱ្យខ្សឹបខ្សួលផង ម្នាក់ៗនាំគ្នាព្រួយបារម្ភថា តើថ្ងៃមុខជីវិតត្រូវដើរទៅทางណា។
ពួកអ្នកជំនាញបោសសម្អាតមីនប្រាប់ថា គ្រាប់ពួកនេះពិបាកដោះស្រាយជាងមីនកប់ក្នុងដីឆ្ងាយណាស់។ គ្រាប់ធំមួយគ្រាប់បាញ់មក អាចបែកខ្ញែកជាគ្រាប់តូចៗរាប់សិបគ្រាប់នៅលើអាកាស ជាប់តាមមែកឈើ ដំបូលផ្ទះ ឬក៏ធ្លាក់ក្នុងពៃស្មៅជាដើម។ មានក្មេងប្រុសអាយຸ១០ឆ្នាំម្នាក់នៅខេត្តព្រះវិហារ បានរើសគ្រាប់បែកចង្កោម M85 យកមកលេងជាប្រដាប់ក្មេងលេង រហូតដល់បាត់បង់ជីវិត ហើយឪពុកក៏រងរបួសផងដែរ។ ក្រៅពីនេះ អ្នកដើររកឈើ និងជាងភ្លើងក៏ស្ទើរតែជួបគ្រោះថ្នាក់ដែរ។ មន្ត្រីមូលដ្ឋានបាននិយាយថា ទោះបីដឹងថាមានគ្រោះថ្នាក់ក៏ដោយ ក៏ដើម្បីជីវភាពរស់នៅ ប្រជាជនគ្មានជម្រើសក្រៅពីត្រូវទៅកន្លែងទាំងនោះ ដើម្បីធ្វើស្រែចម្ការ និងរកទិញឈើហิប។
លោក ហេង រัตនា អគ្គនាយកស៊ីម៉ាក់ បានបញ្ជាក់ចំៗថា នេះមិនមែនត្រឹមតែចាយលុយបន្តិចបន្តួចដើម្បីបោសសម្អាតមីនចប់នោះទេ តែវាជាវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចដែលអូសបន្លាយរាប់ទសវត្សរ៍។ ដីធ្លីធ្វើស្រែមិនកើត ផ្ទះសាងសង់មិនរួច សាលារៀន និងផ្លូវថ្នល់ក៏មិនអាចសាងសង់បានដែរ។ បើដីមួយកន្លែងទុកចោលដុះស្មៅរាប់ឆ្នាំ ការបាត់បង់ផលដំណាំ និងការខកខានការអភិវឌ្ឍគឺមិនអាចគណនាបានទេ។ ឥឡូវនេះ អ្នកបច្ចេកទេសខ្វះកម្លាំងពលកម្ម ហើយកន្លែងខ្លះមិនមានសុវត្ថិភាព មិនអាចចូលបានទេ។ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងស្រុកបានលើកឡើងថា ប្រសិនបើភាគីដែលទម្លាក់គ្រាប់បែកអាចប្រគល់ទីតាំង និងចំនួនដែលបានបាញ់កាលនោះដោយស្មោះត្រង់ ក្រុមការងារបោសសម្អាតមីនមិនចាំបាច់ប្រឈមមុខនឹងគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងបែបនេះទេ ហើយក៏អាចកាត់បន្ថយពេលវេលាបានច្រើនដែរ។
