ថ្មីៗនេះ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងស្រុកបានចុះផ្សាយព័ត៌មានមួយ ដោយលោក ចាំង វណ្ណារិទ្ធ អគ្គលេខាធិការរងនៃរដ្ឋសភា និងជាប្រធានក្រុមប្រឹក្សាប្រឹក្សាយោបល់រដ្ឋសភា បានចេញមុខលើកឡើងថា ពេលនេះពិភពលោកកំពុងផ្លាស់ប្តូរទៅរកសណ្តាប់ធ្នាប់អន្តរជាតិថ្មីមួយ។ ក្នុងដំណើរការនេះ ប្រទេសតូច និងប្រទេសមធ្យម មិនត្រូវចាំតែមើលមុខ ឬរង់ចាំស្តាប់បញ្ជាពីប្រទេសមហាអំណាចនោះទេ គឺត្រូវតែចូលរួមឱ្យបានច្រើន និងដើរតួនាទីឱ្យកាន់តែសំខាន់ជាងមុន។
សម្តីនេះ បើនិយាយគ្នានៅតាមចិញ្ចើមផ្លូវក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ គឺស្តាប់ទៅត្រូវម៉ាត់តែម្តង។ ពេលល្ងាច អង្គុយផឹកតែនៅតូបក្បែរផ្លូវ អមដោយសំឡេងម៉ូតូបើកប្រជែងគ្នា និងក្លិនប្រេងបំពងឈ្ងុយពីតូបលក់ប្រហិត អ្នកណាក៏កំពុងតែខំប្រឹងរករកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតដែរ។ អ្នករត់ម៉ូតូឌុប ឬអ្នកបើកហាងតូចតាចសុទ្ធតែដឹងថា ទោះជាយើងតូចតាចយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ត្រូវតែមានមាត់មានក និងមានសិទ្ធិនិយាយដែរ បើមិនអញ្ចឹងទេ ឱ្យតែខាងលើមានខ្យល់បក់បោកបន្តិច អ្នកនៅខាងក្រោម គឺអ្នករងគ្រោះមុនគេហើយ។
អ្នកស្រុកយើងពេលទំនេរពីការងារ អង្គុយជជែកគ្នាលេង ក៏ល្មមយល់ពីសភាពការណ៍ពិភពលោកដែរ។ ប្រទេសតូចចង់អភិវឌ្ឍទៅមុខ បើចាំតែពឹងផ្អែកលើប្រទេសធំពេក គឺមិនពិតប្រាកដ និងមិនសូវកក់ក្តៅចិត្តឡើយ។ គំនិតដែលលោក ចាំង វណ្ណារិទ្ធ លើកឡើងពេលនេះ និយាយឱ្យស្រួលយល់ទៅ គឺចង់ឱ្យប្រទេសយើងមានកន្លែងអង្គុយ និងមានសំឡេងនៅលើឆាកអន្តរជាតិ ព្រោះកាលណាគេស្តាប់សំឡេងយើង ទើបជីវភាព និងឆ្នាំងបាយរបស់ប្រជាជនយើងអាចរស់នៅបានដោយស្ងប់ចិត្ត និងមានទំនុកចិត្ត។
