ព្រឹកមិញចេញទៅទិញកាហ្វេ ពេលឆ្លងផុតភ្លើងស្តុបត្រង់ផ្លូវបំបែក ក៏លឺសំឡេងទូងបុកគ្នាមួយទំហឹង។ រត់ទៅមើលឃើញរ៉ឺម៉កម៉ូតូពីរគ្រឿង និងឡានដឹកទំនិញប៊ិកអាប់មួយគ្រឿងបុកទាក់គ្នាច្របូកច្របល់ មុខឡានផតចូលក្នុង និងមានកំទេចកំទីខ្ចាត់ខ្ចាយពេញផ្លូវ។ នៅជិតនោះ មានម៉ូតូពីរគ្រឿងទៀតដួលផ្កាប់មុខ ហើយម្ចាស់ម៉ូតូកំពុងអង្គុយបัดធូលីដីតាមខ្លួននៅម្ខាងផ្លូវ។
មិនយូរប៉ុន្មាន មន្ត្រីចរាចរណ៍មូលដ្ឋានក៏ជិះម៉ូតូមកដល់ ហើយឈរក្រោមអាកាសធាតុក្តៅហែងទាញខ្សែពួរហ៊ុមព័ទ្ធកន្លែងកើតហេតុ ព្រមទាំងបញ្ជាឱ្យយានយន្តដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់វាងទៅផ្លូវផ្សេង។ មនុស្សម្នាឈរមើលកាន់តែច្រើនឡើងៗ អ្នកខ្លះកាន់កាហ្វេទឹកកកផឹកបណ្តើរ ងក់ក្បាលបណ្តើរ និងត្អូញត្អែរថា ផ្លូវ mấy (/*几*/) ខ្សែនេះសម័យនេះបើកបរលឿនពេកហើយ។
និយាយឱ្យចំទៅ ផ្លូវបំបែកនៅទីនេះពីមុនមកមិនូវមានសណ្តាប់ធ្នាប់អីប៉ុន្មានទេ ការបើកបៀតគ្នាគឺជារឿងធម្មតាទេ។ ជាទូഴ്ചពេលជិះឡានយើងត្រូវតោងដៃចាប់ឱ្យជាប់ ហើយមើលអ្នកបើកបរឆ្លេឆ្លាគេចវេសក្នុងចរាចរណ៍។ ពេលមានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍បែបនេះម្តងៗ ធានាថាគាំងផ្លូវយូរគួរសម ហើយអ្នករាល់គ្នាតែត្រូវទ្រាំអត់ធ្មត់បើកវារបន្តិចម្តងៗក្រោមពន្លឺថ្ងៃក្ដៅហែង។
