អង្គុយផឹកកាហ្វេស្រស់ជริมថ្នល់នៅភ្នំពេញ ត្រូវខ្យល់អាកាសពេលល្ងាចក្តៅឧណ្ហៗ ឮសំឡេងម៉ូតូបុ័ងៗជិះកាត់តាមផ្លូវលំជុំវិញខ្លួន។ នៅកណ្តាលជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃបែបនេះ តลาดអនឡាញនៅស្រុកយើងកំពុងតែមានការប្រែប្រួលយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។ យោងតាមសារព័ត៌មានភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍ លោកជំទាវ ចម និម្មល រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម បានលើកយកផែនការធំៗសម្រាប់អនាគតមកបង្ហាញក្នុងវេទិកាពាណិជ្ជកម្មឌីជីថលកាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន ដោយដាក់គោលដៅឆ្ពោះទៅឆ្នាំ២០៣០។ តាមការប៉ាន់ស្មាញ ប្រាក់ចំណូលពីវិស័យអុីនធឺណិត (អ៊ីនធឺណេត) នៅស្រុកយើងអាចនឹងមានប្រហែល ១១០០លានដុល្លារនៅឆ្នាំ២០២៥ ហើយអាចនឹងស្ទុះឡើងដល់ ១៨០០លានដុល្លារនៅឆ្នាំ២០២៩។
និយាយពីវិធីសាស្ត្រធ្វើការងារនេះ ភាគីរដ្ឋមានផែនការនិងយុទ្ធសាស្ត្រច្រើនណាស់។ ដូចជាប្រព័ន្ធទ្វារវីដេអូតែមួយជាតិ ការចុះឈ្មោះអាជីវកម្មតាមអនឡាញ វិញ្ញាបនបត្រដើមកំណើតទំនិញអេឡិចត្រូនិក និងទីផ្សារអនឡាញឈ្មោះថា «ខេមបូឌា ትሬដ» (Cambodia Trade) សុទ្ធតែកំពុងរៀបចំដាក់ឲ្យដំណើរការបន្តបន្ទាប់គ្នា។ ពេលនេះក្រសួងពាណិជ្ជកម្មកំពុងមមាញឹកព្រៀងទុកនូវក្របខណ្ឌគោលនយោបាយពាណិជ្ជកម្មរហូតដល់ឆ្នាំ២០៣០ ហើយក៏មានគម្រោងចាប់ដៃគូជាមួយក្រសួងប្រៃសណីយ៍ ដើម្បីកំណត់ច្បាប់ទូទាត់ឲ្យច្បាស់លាស់សម្រាប់អ្នកលក់អនឡាញ និងក្រុមហ៊ុនផ្តល់សេវាកម្មផ្សេងៗ។ មិនថាតែការយកបច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) មកជួយបង្កើនប្រសិទ្ធភាពការងារ ឬការគិតគូរធ្វើម៉េចឱ្យបងប្អូនស្រ្តីនៅស្រុកស្រែចម្ការអាចយកកសិផលមកលក់តាមអនឡាញបាននោះទេ ការរៀបចំទាំងនេះគឺសុទ្ធតែបានជ្រាបចូលក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់បងប្អូនយើងបន្តិចម្តងៗហើយ។
បើដើរមើលទីផ្សារយើងឥឡូវនេះ លោកអ្នកនឹងឃើញហាងអនឡាញតូចធំ និងបងប្អូនអ្នកដឹកជញ្ជូនទំនិញ (សេវាដឹកជញ្ជូន) កាន់តែច្រើនឡើងៗ។ ចាប់ពីម្ចាស់ហាងធំៗ រហូតដល់អាជីវករតូចតាចតាមដងផ្លូវ សុទ្ធតែរំពឹងថាបច្ចេកវិទ្យានេះនឹងជួយផ្តល់ឱកាសរកលុយបានកាន់តែច្រើន។ មន្ត្រីរាជបាលក៏បានអំពាវនាវដល់ក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យា និងអ្នកវិនិយោគឱ្យជួយឧបត្ថម្ភគាំទ្រ ដោយយកបច្ចេកវិទ្យា និងទុនមកដាក់ទុននៅទីនេះ។ យ៉ាងណាមិញ សម្រាប់ប្រជាជនយើងទូទៅ ទោះបីជានយោបាយនិយាយរឿងធំដុំយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្វីដែលពួកគាត់ចង់បានពិតប្រាកដគឺគ្រាន់តែចុចទូរស័ព្ទបញ្ជាទិញលក់ងាយស្រួល ផ្ញើទំនិញបានលឿន និងរកប្រាក់ចំណូលបានក្រាស់ក្រែលគ្រាន់បើជាងមុនបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ។
