ឥឡូវនេះ នៅភូមិថ្គោលទាយពន់ ខេត្តព្រះវិហារ មានផ្ទះសំបែងសង់ថ្មីៗជាង ៦០០ខ្នងហើយ ព្រមទាំងមានទាំងទឹក ភ្លើង សាលារៀន និងមណ្ឌលសុខភាពទៀតផង។ អ្នកដែលពីមុនធ្លាប់ភៀសខ្លួនព្រោះតែជម្លោះព្រំដែន ហើយមិនអាចវិលត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញបាន ឥឡូវទីបំផុតមានទីជម្រកកំសត់កម្រនៅទីនេះហើយ។ ទោះបីជាមានផ្ទះនៅស្រួលបួលហើយក្តី ប៉ុន្តែដោយសារក្នុងភូមិគ្មានមុខរបរអ្វីសោះ ទើបជីវភាពប្រចាំថ្ងៃក្លាយជាបញ្ហាធំ។
មន្ត្រីមូលដ្ឋានបានលើកឡើងនៅក្នុងវេទិកាពិភាក្សាថ្មីៗនេះថា ប្រជាជនប្រមាណជាពាក់កណ្តាលក្នុងចំណោមគ្រួសារទាំងនោះ ត្រូវបង្ខំចិត្តឃ្លាតឆ្ងាយពីស្រុកកំណើត ទៅរកស៊ីស៊ីឈ្នួលនៅខេត្តផ្សេងដើម្បីគ្រាន់បានចិញ្ចឹមជីវិត។ អ្នកខ្លះទៅស៊ីឈ្នួលបោចមីនមី (ដំឡូងមី) គេ អ្នកខ្លះស៊ីឈ្នួលធ្វើការបន្តិចបន្តួច និងអ្នកខ្លះទៀតហ៊ានប្រថុយចូលព្រៃកាប់ផ្តៅ ឬរកអនុផលព្រៃឈើមកលក់ដូរដោះស្រាយជីវភាពគ្រួសារ។ ទោះបីជារដ្ឋាភិបាលបានកសាងផ្លូវថ្នល់តភ្ជាប់រួចរាល់ហើយក្តី ប៉ុន្តែបើគ្មានប្រាក់ក្នុងហោប៉ៅទេ ទុកយូរទៅមុខទៀតមិនស្រួលឡើយ។
ដើម្បីជួយឲ្យគ្រួសារទាំង ៥០០ គ្រួសារនេះអាចរស់នៅប្រកបដោយសុខដុមរមនា និងមានស្ថិរភាពនៅនឹងកន្លែង ក្រសួងកសិកម្ម ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ និងរដ្ឋបាលខេត្ត កំពុងតែពិភាក្សាគ្នាពីគម្រោងថ្មីមួយ គឺគ្រោងនឹងកាត់ឆ្វៀលដីទំហំជិត ១០០ហិកតា ដើម្បីបង្កើតជាកសិដ្ឋានខ្នាតធំមួយដែលរួមបញ្ចូលទាំងការចិញ្ចឹមសត្វ និងការដាំដុះ។ ថ្ងៃក្រោយមក អ្នកភូមិអាចចិញ្ចឹមគោ ជ្រូក គោ មាន់ ទា និងដាំបន្លែបង្ការនៅជិតផ្ទះខ្លួនឯងបាន ថែមទាំងអាចរៀនជំនាញទៀតផង។
យោងតាមការបញ្ជាក់ពីមន្ត្រីមូលដ្ឋាន គម្រោងនេះមិនត្រឹមតែបង្កើតកសិដ្ឋានមួយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងមានផែនការរៀបចំផ្សារដោះដូរទំនិញ ឬផ្សារបោះដុំមួយ ដើម្បីជួយសម្រួលដល់ការលក់ដូរផងដែរ។ ប៉ុន្តែ ទាក់ទងនឹងពេលណាដែលត្រូវចាប់ផ្តើមបើកការដ្ឋានសាងសង់កសិដ្ឋានទំហំ ១០០ហិកតានេះ និងត្រូវចំណាយថវិកាប៉ុន្មាននោះ គឺនៅមិនទាន់មានកាលបរិច្ឆេទជាក់លាក់នៅឡើយទេ។ ចំណែកឯប្រជាពលរដ្ឋនៅទីនេះអាចពឹងផ្អែកលើគម្រោងនេះដើម្បីរស់នៅដោយស្ងប់ចិត្តបានពិតប្រាកដឬអត់នោះ គឺត្រូវរอดูសកម្មភាពជាក់ស្តែងបន្តទៀត។
