គ្រឿងដែកកាកសំណល់ពីសម័យសង្គ្រាម ឥឡូវនេះត្រូវបានប្រមូលយកទៅដាក់តាំងបង្ហាញទាំងអស់គ្នា ក្នុងសារមន្ទីរសន្ត

ដើរតាមផ្លូវលំនៅស្រុកប្រាសាទបាគង ខេត្តសៀមរាប បើចូលទៅទស្សនា «សារមន្ទីរតេជោសន្តិភាព» ដែលទើបនឹងសាងសង់ថ្មីៗ អ្នកនឹងឃើញការតាំងបង្ហាញនូវវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍សម័យសង្គ្រាមជាច្រើន។ គ្រាប់មីន គ្រាប់ចង្កោម និងគ្រាប់បែកយន្តហោះដែលទម្លាក់ពីលើអាកាស សុទ្ធសឹងតែជាវត្ថុដែលមន្ត្រីបោសសម្អាតមីនខិតខំជីកកកាយយកចេញពីដីតាមបណ្តាខេត្តនានា។ មជ្ឈមណ្ឌលសកម្មភាពកំចាត់មីនកម្ពុជា (ស៊ីម៉ាក់) បានរៀបចំទីនេះជាសារមន្ទីរ ដែលត្រូវចំណាយពេលរៀបចំជាង ២០ឆ្នាំ ទើបលេចចេញជារូបរាងឡើង។

មន្ត្រីមូលដ្ឋានបានលើកឡើងថា ការដាក់បង្ហាញវត្ថុទាំងនេះ មិនមែនដើម្បីអួតពីភាពខ្លាំងក្លានៃអាវុធសម័យមុននោះទេ ប៉ុន្តែគឺចង់ឱ្យប្រជាជនបានឃើញពីសោកនាដកម្មដែលសង្គ្រາມបានបំផ្លាញជីវិតរស់នៅ។ ក្នុងសម័យកាលដែលពោរពេញដោយបច្ចេកវិទ្យា AI និងរូបភាពក្លែងក្លាយនេះ វត្ថុពិតៗដែលបានដកសារធាតុផ្ទុះចេញក្នុងសារមន្ទីរ គឺជារឿងពិតប្រាកដជាង។ ដូចជាគ្រាប់មីនប្រឆាំងមនុស្ស គ្រាប់មីនប្រឆាំងរថក្រោះ និងសូម្បីតែគ្រាប់បែកធំមួយគ្រាប់ ដែលត្រូវបានស្រង់ឡើងពីទន្លេមេគង្គទល់មុខព្រះបរមរាជវាំងរាជធានីភ្នំពេញក្នុងឆ្នាំ២០២២ ដែលកំណត់ត្រាបង្ហាញថាមានការទម្លាក់ប្រហែលដប់គ្រាប់ ប៉ុន្តែទើបតែស្រង់បានមួយគ្រាប់ប៉ុណ្ណោះ ខណៈគ្រាប់ដែលនៅសល់មិនដឹងជាផ្ទុះ ឬមិនទាន់ផ្ទុះនោះឡើយ។

អ្វីដែលកាន់តែឈឺចាប់ខ្លាំង គឺវត្ថុពិតដែលពាក់ព័ន្ធនឹងមនុស្សផ្ទាល់តែម្ដង។ ក្នុងសារមន្ទីរមានតាំងបង្ហាញជើងសប្បនិម្មិតមួយ ដែលធ្វើឡើងពីកងសំបកគ្រាប់កាំភ្លើងចាស់ៗ ដែលកែច្នៃដោយជនរងគ្រោះពិការជើងដោយសារគ្រាប់មីន។ ទោះបីជាម្ចាស់ជើងនេះបានបាត់បង់ជីវិតទៅហើយក្តី ក៏ដែកត្រជាក់ស្កេកស្កះនេះនៅតែបន្តរំលឹកពីស្នាមរළាកនៃអតីតកាល។ ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានក្នុងស្រុកបានចុះផ្សាយថា ទីនេះមិនត្រឹមតែបង្ហាញពីគ្រាប់ដែកទាំងនោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងប្រាប់ពីរបៀបជួយដំឡើងជើងសប្បនិម្មិតដល់អ្នករងរបួសផងដែរ។ ក្រុមអ្នកបោសសម្អាតមីនសង្ឃឹមថា ប្រជាពលរដ្ឋនឹងឆ្លៀតពេលមកទស្សនា ដើម្បីយល់ពីការឈឺចាប់ និងដឹងថាការរស់នៅដោយសុខសន្តិភាពនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ គឺជារឿងដែលមិនងាយស្រួលនោះឡើយ។