អង្គុយផឹកតែនៅតៀមមួយក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ខ្យល់ខ្យុះពីកង្ហារបក់មកស្រួលខ្លួន ពេលបើកទូរសព្ទឃើញព័ត៌មានថា ទំនិញដែលផ្ទុកចេញពីកំពង់ផែអ่าวប៉ីហ្គ័រ (北部湾) ភាគខាងជើងប្រទេសចិន មកដល់កំពង់ផែក្រុងព្រះសីហនុ ឥឡូវនេះប្រើពេលត្រឹមតែប្រាំថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។ ល្បឿនថ្មីនេះលឿនជាងមុនជាងពាក់កណ្ដាលបើធៀបនឹងផ្លូវវាងតាមខេត្តក្វាងតុងកាលពីមុន ដែលធ្វើឲ្យពួកអាជីវកររកស៊ីដឹកជញ្ជូនទំនិញមានផ្លូវរត់កាន់តែលឿន និងស្រួលជាងមុន។
សារព័ត៌មានក្នុងស្រុកបានចុះផ្សាយថា មូលហេតុចម្បងដែលធ្វើឱ្យការដឹកជញ្ជូនមានភាពរហ័សរហួនបែបនេះ គឺដោយសារតែព្រែកជីកពីងលូ (平陆) បានបើកដំណើរការ ដែលជួយតភ្ជាប់តំបន់ພៃនភ្នំភាគនិរតីប្រទេសចិន ទៅនឹងអ่าวប៉ីហ្គ័របានយ៉ាងល្អ។ នៅឯកំពង់ផែឈិនជូវិញ មានការរៀបចំប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនរួមគ្នារវាងទន្លេ និងសមុទ្រ ដែលមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យនាវាแล่นបានលឿនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនៅតាមកំពង់ផែក៏បានយកបច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) និងគ្រឿងបរិក្ខារស្វ័យប្រវត្តិផ្សេងៗមកប្រើប្រាស់ផងដែរ។ ការណ៍នេះបានជួយឱ្យការលើកដាក់ទំនិញមានល្បឿនលឿនជាងមុនពី ២០ ទៅ ៣០ភាគរយ និងជួយកាត់បន្ថយការចំណាយលើការចតនាវា និងការប្រតិបត្តិការបានយ៉ាងច្រើន។
សម្រាប់ពួកយើងដែលធ្វើជំនួញនាំចេញនាំចូលទំនិញ ផ្លូវទឹកថ្មីនេះអាចជួយសន្សំសំចៃពេលវេលាបានច្រើនណាស់។ មិនថាជាសម្ភារៈឧស្សាហកម្ម ឬក៏ផលិតផលកសិកម្មដូចជា អង្ករ ចេក និងស្វាយនោះទេ ប្រសិនបើជើងនាវាមានភាពទៀងទាត់ និងថ្លៃឈ្នួលដឹកជញ្ជូនសមរម្យនៅថ្ងៃមុខ នោះយើងនឹងមានជម្រើសកាន់តែងាយស្រួលថែមទៀតក្នុងការនាំយកផលិតផលល្អៗក្នុងស្រុកយើង ទៅកាន់ទីផ្សារប្រទេសចិនឱ្យបានកាន់តែលឿនរហ័ស។
