បើនិយាយតាមពិត នៅក្នុងភូមិតូចមួយនេះ ការដាក់តុលក់ទំនិញគឺមិនមែនជារឿងសំណាងធ្លាក់ពីមេឃទេ។ នៅស្រុកបាវី ខេត្តបាត់ដំបង មានអ្នកម្នាក់ឈ្មោះ ស្វាយ សំណាង ដែលដំបូងគេគ្រាន់តែជួលតុតូចមួយក្នុងភូមិ។ កន្លែងតូចណាស់ ទំនិញក៏ដាក់មិនបានស្រួល ដូច្នេះគិតចង់នាំទំនិញចូលច្រើនក៏មិនមានកន្លែងដាក់។ អាក្រក់ជាងនេះទៀត គឺផ្ទះនៅផងក៏មិនសូវល្អ ពេលវស្សាធំៗទឹកចូលផ្ទះជាប់ៗ។ គ្រួសាររស់នៅក្នុងសំណើមនិងប្រអប់ទំនិញ គឺមិនស្រួលសោះ ប៉ុន្តែគាត់មិនដែលបោះបង់ទេ គិតតែរឿងផ្លាស់ទី និងពង្រីកអាជីវកម្ម។
ក្រោយមក គាត់ឃើញអ្នកជិតខាងបើកហាងនិយាយគ្នា គាត់ទើបដឹងពីកម្ចីតូចៗរបស់ LOLC កម្ពុជា។ គាត់គិតច្បាស់ណាស់ កម្ចីដំបូងគឺយកមកធ្វើអោយតុតូចនោះល្អ និងនាំទំនិញចូលច្រើន។ បន្ទាប់មកកម្ចីទីពីរ គាត់ទិដីនៅជិតផ្សារទំនើប ដើម្បីផ្លាស់ផ្ទះនិងហាងទៅកន្លែងដែលមានមនុស្សច្រើន។ កម្ចីទីបី គាត់យកមកសាងសង់ផ្ទះ និងពង្រីកហាង ដើម្បីនាំទំនិញចូលបំពេញតម្រូវការរបស់អ្នកជិតខាង។
នៅតាមផ្លូវនេះ យើងអាចឃើញហាងតូចៗដែលចេញពីផ្លូវក្រហម។ សំណាងបានប្រើប្រាស់កម្ចីយ៉ាងមានប្រយោជន៍ មិនដែលចាយលុយខុសគោលដៅទេ គាត់គ្រប់គ្រងអាជីវកម្ម និងសន្សំពេលវេលា។ ពីតុតូច狭窄មួយដែលជួលមក ពេលនេះគាត់មានផ្ទះធំទូលាយ និងហាងលក់ទំនិញស្រស់ស្អាត។ គាត់និយាយថា សំណាងមិនមែនជារឿងធ្លាក់ពីមេឃទេ គឺជាការខិតខំធ្វើការរបស់ខ្លួនឯង។
