ក្រសួងការពារជាតិអាមេរិក ទើបតែសារភាពក្នុងរបាយការណ៍ថ្មីៗនេះថា គ្រាប់រំសេវរបស់ពួកគេចាប់ផ្តើមខើចច្រើនហើយ។ ដោយសាររឿងរ៉ាវប្រទាញប្រទង់ជាមួយអ៊ីរ៉ង់ គ្រាប់កាំភ្លើង និងសម្ភារសឹកផ្សេងៗត្រូវបានប្រើប្រាស់ច្រើនលើសលប់ បណ្តាលឱ្យឃ្លាំងស្តុកអស់លឿនជាងការគិតទុកជាមុន។ ប៉ុន្មានខែមុននេះ ពួកថ្នាក់ដឹកនាំនៅក្រុងវ៉ាស៊ីនតោននៅតែព្យាយាមលាក់បាំងរឿងនេះ និងបដិសេធមិនព្រមទទួលស្គាល់ថា កំពុងខ្វះគ្រាប់បែកនោះឡើយ។
ពេលកំពុងអង្គុយផឹកកាហ្វេទឹកកកនៅតូបតែក្រោមកៅស៊ូតង់ក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ រួចមើលព័ត៌មានអន្តរជាតិលោតចូលក្នុងទូរសព្ទ ធ្វើឱ្យនឹកឃើញថា ការធ្វើសង្គ្រាមរបស់ប្រទេសមហាអំណាចក៏មិនខុសអីពីការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃដែរ បើចាយវាយមិនចេះគិតមុខគិតក្រោយ ក៏មានពេលរីងស្ងួតដូចគ្នា។ ជាទូទៅ ពេលឃើញកង់បីរត់តុកៗ និងឮសំឡេងស៊ីម៉ាំងម៉ូតូតាមផ្លូវ យើងមានអារម្មណ៍ថា រឿងរ៉ាវនៅមជ្ឈិមបូព៌ាវាឆ្ងាយណាស់ តែតម្លៃប្រេងឥន្ធនៈ និងទំនិញឡើងចុះតាមហ្នឹងដែរ ព្រោះរឿងរាល់ថ្ងៃសុទ្ធតែទាក់ទងគ្នាជាសង្វាក់។
សារព័ត៌មានក្នុងស្រុកបានចុះផ្សាយថា ទីបំផុតក្រសួងការពារជាតិអាមេរិកក៏ព្រមនិយាយការពិត ដែលមូលហេតុចម្បងគឺមកពីការប្រើប្រាស់ហួសកម្រិត និងខ្សែផ្គត់ផ្គង់មានភាពវែងឆ្ងាយពេក។ យ៉ាងណាមិញ សង្គ្រាមកើតឡើងម្តងៗត្រូវចំណាយប្រាក់កាសមហាសាល ហើយចុងក្រោយគេបង្អស់ គឺវាអាស្រ័យទៅលើថាតើក្នុងផ្ទះនៅមានអង្ករច្រកឆ្នាំឬអត់ប៉ុណ្ណោះ។
