អង្គុយផឹកកាហ្វេទឹកកកនៅតូបតែតាមដងផ្លូវក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ស្រូបយកខ្យល់ផ្សែងម៉ូតូ និងសាសងគ្នាលេងជាមួយអ្នកស្គាល់គ្នា ខ្ញុំបានក្រឡេកមើលសារព័ត៌មានក្នុងស្រុកបន្តិច។ ឃើញថា លោក កៅ គឹមហួន អគ្គលេខាធិការអាស៊ាន ទើបតែបានលើកឡើងចំៗថា យើងមិនអាចគ្រាន់តែអង្គុយជុំគ្នាតាក់តែងក្របខ័ណ្ឌ ឬចុះហត្ថលេខាលើឯកសារនោះទេ អ្វីដែលសំខាន់គឺត្រូវមើលឱ្យឃើញថា តើកិច្ចសហការទាំងនេះអាចផ្តល់ផលចំណេញពិតប្រាកដដល់ប្រជាជនដែរឬទេ។
និយាយឱ្យចំទៅ ពួកយើងដែលរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតតាមដងផ្លូវនេះ ពេលបានឮព័ត៌មានអំពីកិច្ចប្រជុំកំពូលផ្សេងៗ និយាយពីកិច្ចសហប្រតិបត្តិការក្នុងតំបន់ និងការតភ្ជាប់យន្តការផ្សេងៗ គឺស្តាប់ទៅដូចជាអស្ចារ្យណាស់ ប៉ុន្តែជីវិតរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ ល្អឬអាក្រក់ គឺវាអាស្រ័យលើតម្លៃម្ហូបអាហារក្នុងទីផ្សារ និងលុយកាក់ក្នុងាបូបទៅវិញទេ។ ក្រសែភ្នែកមហាជនក៏បានលើកឡើងដែរថា ធ្វើម៉េចដើម្បីប្រែក្លាយឯកសារនៅលើក្រដាសទាំងនោះ ឱ្យទៅជាលទ្ធផលជាក់ស្តែង គឺដែកគោលដែលត្រូវដោះស្រាយឥឡូវនេះ។
ពេលដើរតាមផ្លូវឃើញម៉ូតូឌុប និងរ៉ឺម៉ក嘟嘟车 (តុកតុក) បើកកុះករដឹកទំនិញពេញៗ ម្នាក់ៗយល់ច្បាស់ក្នុងចិត្តហើយថា ទោះបីជាថ្នាក់លើប្រជុំនិយាយគ្នាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ជីវិតយើងធូរធារឬអត់ គឺទីបំផុតត្រូវមើលទៅលើថាតើគោលនយោបាយអន្តរជាតិទាំងនេះ អាចជួយឱ្យការរកស៊ីរបស់ប្រជាជនសាមញ្ញមានភាពងាយស្រួលជាងមុន និងជីវិតកាន់តែប្រសើរឡើងដែរឬទេ។ ការគ្រាន់តែបើកកិច្ចប្រជុំ និងចាប់ដៃគ្នា គឺមិនអាចបំពេញឆ្នាំងបាយយើងឱ្យឆ្អែតបានទេ។
