អង្គុយផឹកតែនៅតៀមមួយតាមដងផ្លូវក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ក្រឡេកមើលម៉ូតូឌុប និងរ៉ឺម៉កម៉ូតូ (ទុបទុប) ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ និងមនុស្សម្នាដើរត្រឡប់ពីធ្វើការវិញ ទើបតែពេលថ្មីៗនេះ ខ្ញុំបានឮគេនិយាយគ្នាថា លោកជំទាវ អ៊ឹង កន្ថាផាវី រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកិច្ចការនារី បានលើកយកបញ្ហា έយនឌ័រ មកនិយាយទៀតហើយ។ តាមប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងស្រុក លោកជំទាវមានជំហរយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ដោយចាត់ទុកការងារនេះថាជាត្រីវិស័យដែលមិនអាចខ្វះបានសម្រាប់រយៈពេលប៉ុន្មានទសវត្សរ៍ខាងមុខ។
យោងតាមផែនការរបស់ក្រសួង មិនថាស្ត្រី ឬយុវតីទេ ប្រសិនបើចង់ទទួលបានផលចំណេញ និងជីវភាពរស់នៅល្អប្រសើរពីចក្ខុវិស័យអាស៊ានឆ្នាំ ២០៤៥ គឺចាំបាច់ត្រូវតែជំរុញសមភាពយនឌ័រ និងផ្តល់សិទ្ធិអំណាចដល់ពួកគាត់ជាមុនសិន។ និយាយឱ្យចំទៅ គឺគេចង់ឱ្យសហគមន៍អាស៊ានទាំងមូលមានភាពរឹងមាំ និងបរិយាប័ន្នជាងមុននៅថ្ងៃអនាគត។
រស់នៅទីនេះ យើងឃើញស្រាប់ហើយថា ជីវភាពតាមដងផ្លូវ អ្នករកស៊ីបន្តិចបន្តួច និងអ្នកលក់ដូរតាមផ្សារ ភាគច្រើនគឺសុទ្ធតែជាស្ត្រីជាអ្នកបង្កើនចំណូលគ្រួសារ។ ពេលនេះ មន្ត្រីថ្នាក់ជាតិបានលើកយកបញ្ហានេះមកនិយាយជាចំហហើយ ពួកយើងសង្ឃឹមថាវាអាចនឹងលេចចេញជាសកម្មភាពជាក់ស្តែង មិនមែនគ្រាន់តែជាក្រដាសស្នាមនៅលើតុនោះទេ។
