នៅរាជធានីភ្នំពេញ ពេលជួលបន្ទប់គេងតូចមួយនៅ គឺរឿងបាយទឹក ប្រេងဆេង និងប្រាក់ខែប្រចាំខែនេះហើយ ដែលពិបាកគិតជាងគេ។ ពេលនេះ សហជីពកម្មករផ្នែកកាត់ដេរ ស្បែកជើង និងកាបូប ចាប់ផ្តើមរើបម្រាស់ហើយ ដោយគោងទុកគ្នាពីរឿងឡើងប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៧។ តាមការគက်គូររបស់ពួកគេ ប្រាក់ខែបច្ចុប្បន្ន ២១០ដុល្លារក្នុងមួយខែ គឺពិតជាមិនអាចទប់ទល់នឹងថ្លៃទំនិញឡើងថ្លៃបានទេ យ៉ាងហោចណាស់ក៏ត្រូវតម្លើង ១៥ដុល្លារ និង៣សេន ដល់ ៤០ដុល្លារ និង៦សេនបន្ថែមទៀតដែរ។ ពេលអង្គុយផឹកកាហ្វេទឹកកកតាមចិញ្ចើមផ្លូវ អ្នកស្រុកអ្នកភូមិនាំគ្នាមកទាយល្បែងស៊ីសងថា តើសំណើនេះអាចទៅរួចដែរឬទេ។
ប៉ុន្តែ ខាងម្ចាស់រោងចក្រក៏មានហេតុផលរបស់ខ្លួនដែរ។ យោងតាមសារព័ត៌មានក្នុងស្រុក ភាគីនិយោជកមានជំហររឹងម៉ាំណាស់ ដោយប្រកាន់ជំហររក្សាទុកត្រឹមតម្លៃបច្ចុប្បន្នដដែល និងបន្តរក្សាតម្លៃមូលដ្ឋាន ២០១ដុល្លារ ឱ្យស្ថិតស្ថេររហូតដល់ឆ្នាំ២០២៧។ គិតទៅប៉ុន្មានឆ្នាំនេះ ការចំណាយក្នុងរោងចក្រមិនតិចទេ ហើយការស្វែងរកអតិថិជនក៏ពិបាកខ្លាំងណាស់ដែរ អ្នកណាក៏មើលឃើញច្បាស់ដែរ ដូច្នេះគ្មាននរណាម្នាក់ចង់ព្រមលែងដៃងាយៗនោះទេ។
រាល់ពេលល្ងាចម៉ោងចេញពីធ្វើការ កងទ័ពម៉ូតូនៅមុខរោងចក្រភ្នំពេញជាប់គាំងស្ទះផ្លូវ ហ្គាសម៉ូតូហុយទ្រលោមមើលមុខគ្នាមិនយល់។ ការឡើងចុះប្រាក់ខែបន្តិចបន្តួចនេះ មើលទៅដូចជាគ្រាន់តែជាតេឡេលេខ ប៉ុន្តែបើធ្លាក់ដល់ដៃគូស្វាមីភរិយា thuêបន្ទប់ ឬម៉ាក់ៗដែលមានកូនតូចក្នុងបន្ទុក គឺវាខុសគ្នាត្រង់អង្ករមួយបាវ និងសាច់ជ្រូកបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ។ ជីវិតត្រូវតែបន្តដំណើរទៅមុខទៀត ហើយការដូរសង្កត់គ្នានេះ ប្រហែលជាត្រូវចំណាយពេលជជែកគ្នានៅតុចរចារយូរគូួរសមដែរ។
