ពេលនេះដើរតាមផ្លូវណា ក៏ឮគេនាំគ្នានិយាយរឿងប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាឆ្នាំមុខដែរ ថាតើនឹងឡើងបានប៉ុន្មាន។ កម្មករខំប្រឹងថែមម៉ោងនៅរោងចក្រ ឯនៅហាងកាហ្វេដ្ឋ និងកន្លែងជួសជុលម៉ូតូ ពេលអង្គុយញ៉ាំកាហ្វេទឹកកកម្ដងៗ រឿងដែលគេខ្វល់ជាងគេ គឺខ្លាចគ្មានលុយចាយក្នុងហោប៉ៅ។
សារព័ត៌មានក្នុងស្រុកបានចុះផ្សាយថា អ្នកនាំពាក្យក្រសួងការងារបានប្រកាសថ្មីៗនេះថា ក្រសួងបានស្តាប់រាល់សំណូមពររបស់កម្មករ និងសហជីពហើយ។ ប៉ុន្តែ ការដំឡើងប្រាក់ឈ្នួលនេះ មិនមែនចេះតែនឹកឃើញចង់ដំឡើងក៏ដំឡើងនោះទេ គឺត្រូវផ្អែកលើគោលការណ៍ និងលក្ខខណ្ឌកំណត់ចំនួនប្រាំពីរ ដើម្បីយកមកចរចាគ្នាដោយហ្មត់ចត់រវាងភាគីពាក់ព័ន្ធទាំងបី។
ចំណែកឯម្ចាស់អាជីវកម្ម និងថៅកែរោងចក្រវិញ ក៏ជួបការលំបាកខ្លាំងដែរ គឺស្ថិតក្នុងស្ថានភាពស្ទាក់ស្ទើរ។ ពួកគាត់ចង់ឲ្យកម្មករទទួលបានប្រាក់កម្រៃសមរម្យអាចរស់នៅបាន ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នាក៏បារម្ភខ្លាចរោងចក្រដំណើរការមិនកើត។ ជីវិតរស់នៅគឺបែបហ្នឹងហើយ ត្រូវខិតខំតស៊ូសន្សំសំចៃទម្រាំបានមួយថ្ងៃៗ amidst សំឡេងម៉ាស៊ីនរោទ៍រាល់ថ្ងៃ។
