នៅក្បែរទីកន្លែងលក់តែ នៅក្រុងភ្នំពេញ ខ្ញុំកំពុងអង្គុយក្រោមខ្យល់ត្រជាក់ពីខ្យល់អគ្គិសនី ហើយមើលព័ត៌មានដែលបង្ហាញពីកសិករខ្មែរនៅខេត្តមណ្ឌលគីរីកំពុងរុករកដំណាំស្រូវ។ ឆ្នាំនេះ ពួកគេបានដាំស្រូវប្រភេទ OM 5451 ដែលមានតម្លៃលក់គិតថ្លៃល្អ។ តម្លៃដែលអ្នកជួញដូរផ្តល់គឺនៅចន្លោះ ៨២០ ដល់ ៨៨០ រៀលសម្រាប់មួយគីឡូក្រាម ហើយស្រូវសើមក៏អាចលក់បានពី ៧៤០ ដល់ ៧៨០ រៀល។ កសិករនៅទីនោះបាននិយាយថា តម្លៃនេះខ្ពស់ជាងឆ្នាំមុនមួយចំនួន ហើយប្រសិនបើអាចរក្សាទុកបាន គ្រួសារនឹងមានជីវភាពល្អប្រសើរឡើង។
ទោះបីជាមានអារម្មណ៍រីករាយ ប៉ុន្តែពួកគេក៏មានការព្រួយបារម្ភ។ មេដឹកនាំព័ត៌មានក្នុងតំបន់បាននិយាយថា នៅដើមឆ្នាំនេះ មានភ្លៀងមិនគ្រប់គ្រាន់ ហើយរដូវស្ងួតបានយូរ ពីនេះធ្វើឲ្យដីមិនមានទឹកគ្រប់គ្រាន់ ស្រូវមិនអាចលូតលាស់បានល្អ។ កសិករខ្មែរបានគណនាប្រាក់ថ្លៃថ្នូរ ហើយ发现ថា ឆ្នាំមុនមួយហិកតារអាចផលិតបាន ៦ តុន ប៉ុន្តែឆ្នាំនេះមួយហិកតារអាចផលិតបានត្រឹម ៣ តុន ២០០ គីឡូក្រាម បន្ថយចំនួនផលិតកម្មទៅ ៤០ ភាគរយ។ តម្លៃជាតិ និងថ្លៃសេវាកម្មម៉ាស៊ីនក៏មិនអាចខកខានបានទេ ប្រសិនបើតម្លៃបន្តធ្លាក់ចុះ ពួកគេនឹងត្រូវធ្វើការខុសប្រក្រតី។
យោងតាមការស្ទង់មតិពីក្រសួងកសិកម្មក្នុងតំបន់ នៅចុងខែសីហា ការដាំនិងប្រមូលផលស្រូវនៅខេត្តនេះកំពុងត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងតឹងរឹង។ ស្រូវដំបូងបានប្រមូលបានជាង ១០,០០០ តុន។ នៅពេលដែលអ្នក neighbors អង្គុយជាមួយគ្នាដើម្បីផឹកតែ ពួកគេតែងតែអះអាងថា ការធ្វើកសិកម្មនេះពិតជាមិនងាយស្រួលទេ។ តម្លៃល្អតែស្រូវមិនលូតលាស់ល្អ គ្រួសារត្រូវតែគិតគូរពីការចំណាយយ៉ាងម៉ត់ចត់។
