នៅឯអគារការិយាល័យកណ្តាលក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ពិធីប្រគល់ពានរង្វាន់ «គីណារ» (Kinar) និង «ស្លឹកត្នោតមាស» (Golden Palm) ទើបតែបានបញ្ចប់ទៅថ្មីៗនេះ។ លោក 凯基 (Khai Ki) ជាមន្ត្រីក្រសួងឧស្សាហកម្ម វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា និងនវានុវត្តន៍ បានលើកឡើងក្នុងពិធីនោះថា ខួរក្បាលរបស់យុវជន និងការស្រាវជ្រាវក្នុងបន្ទប់ពិសោធន៍ មិនត្រូវទុកចោលត្រឹមលើក្រដាសរបាយការណ៍នោះទេ។ យើងត្រូវយកបច្ចេកវិទ្យាទាំងនោះមកអនុវត្តជាក់ស្តែង ធ្វើជាផលិតផលថ្មី និងបង្កើតជាអាជីវកម្ម ដើម្បីជួយរុញច្រើនសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ជាពិសេសគឺផលដំណាំកសិកម្មនៅតាមស្រុកស្រែ ដែលមានវត្ថុធាតុដើមច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ រ tinggal តែយើងចេះយកមកកែច្នៃបន្ថែមតម្លៃប៉ុណ្ណោះ។
បើយោងតាមប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងស្រុក ប្រធានបទនៃពានរង្វាន់ «ស្លឹកត្នោតមាស» ឆ្នាំនេះគឺពិតជាមានភាពប្រាកដនិយម និងជិតស្និទ្ធនឹងជីវភាពរស់នៅ ដោយផ្តោតសំខាន់លើការច្នៃប្រឌិតបង្កើតភេសជ្ជៈប្រូបាយទិច (Probiotic) ដោយប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក។ មន្ត្រីរូបនេះបានបញ្ជាក់ថា ការទទួលបានពានរង្វាន់ពីការស្រាវជ្រាវទាំងនេះ គ្រាន់តែជាជំហានដំបូងប៉ុណ្ណោះ អ្វីដែលសំខាន់គឺត្រូវធ្វើេចម៉េចឲ្យវាចេញជារូបរាងពិតប្រាកដ ដើម្បីជួយបង្កើនចំណូលជូនប្រជាពលរដ្ឋ។ ចាប់តាំងពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុនមក ពានរង្វាន់ទាំងពីរនេះបានទាក់ទាញនិស្សិត និងយុវជនជាច្រើនកុះករឱ្យបង្កើតក្រុមចូលរួម ដែលផលិតផលសម្រេចបានទាំងនោះបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា យុវជនជំនាន់ក្រោយរបស់យើងពិតជាមានទេពកោសល្យ និងការតាំងចិត្តខ្ពស់ក្នុងការស្រាវជ្រាវ។
តំណាងមូលនិធិ លោក 海利英 (Hai Liying) ក៏បានគាំទ្រដល់ចំណុចនេះផងដែរ ដោយលោកបានលើកឡើងថា ពេលឃើញមុខក្មេងៗជំនាន់ក្រោយទាំងនេះជារៀងរាល់ឆ្នាំ ធ្វើឲ្យលោកមានជំនឿជាក់ថា ពួកເຂົາມีសមត្ថភាពពេញលេញក្នុងការប្រែក្លាយធនធានដីធ្លីពីដូនតា ឱ្យទៅជាដំណោះស្រាយជាក់ស្តែង ដែលអាចបរិភោគបាន និងជួយលើកកម្ពស់សុខភាព។ បើដើរតាមហាងតែ ឬហាងកាហ្វេតាមដងផ្លូវ យើងក៏តែងតែឮគេនិយាយគ្នាដែរថា បច្ចុប្បន្ននេះ ការដែលយុវជនច្នៃប្រឌិតអ្វីបន្តិចបន្តួច ឬកែច្នៃផលកសិកម្ម គឺមិនមែនគ្រាន់តែដើម្បីបយកពានរង្វាន់នោះទេ ប៉ុន្តែគឺដើម្បីរួមចំណែកអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍ជនបទផងដែរ។
