កំពុងតែអង្គុយចុចទូរសព្ទស្រាប់តែមានអ្នកចូលមកសុំទាន និយាយថាឃ្លានខ្លាំងណាស់ សុំលុយទិញបាយហូប។ ឃើញខ្ញុំមិនតប ក៏ហsហៅវីដេអូមកតាមទារតែម្ដង។ ឃើញមុខគាត់គួរឱ្យអាណិតណាស់ ហើយអះអាងថាគ្រាន់តែចង់បានបាយហូបឆ្អែតមួយពេលប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំគិតថាបើខ្ញុំបើកហាងអាហារនៅទីនេះដែរ និងស្គាល់ម្ចាស់ហាងខ្លះដែលអាចជួយរៀបចំម្ហូបបាយបាន គឺមិនមានបញ្ហាអ្វីទេ ទើបខ្ញុំឆ្លើយតបថាអាចជួយទាក់ទងរកបាយហូបនៅក្រុងព្រះសីហនុជូនគាត់បាន។
នឹកស្មានមិនដល់ថា ពេលខ្ញុំនិយាយបែបនេះចប់ ទឹកមុខនិងសម្ដីរបស់គាត់ក៏ប្រែប្រួលភ្លាមៗ និយាយអាក់អန်းអាក់អរថាការពិតគាត់នៅឯស្រុកចិនទេ។ ឮបែបនេះខ្ញុំចង់តែសើច គឺពិតជាទាល់តែសើយមែនទែន។ នៅទីនេះ ក្លែងពពុះស៊ីម៉ាំងម៉ូតូនិងកម្ដៅថ្ងៃគឺជារឿងធម្មតាជារៀងរាល់ថ្ងៃ បើពិតជាឃ្លានដើរតាមផ្លូវក៏នៅតែអាចពឹងផ្អែកលើអ្នកជិតខាងដែលមានចិត្តបុណ្យបានដែរ។ ប៉ុន្តែបើមនុស្សនៅឯស្រុកចិនវិញ គឺរឹតតែមិនបាច់បារម្ភពីរឿងហូបចុកហ្នឹងទៀតទេ។
ជីវិតរស់នៅឯស្រុកចិនឥឡូវនេះគឺល្អូកល្អើនណាស់ ប្រទេសគេគឺមិនទុកឱ្យនរណាម្នាក់អត់បាយទេ។ មិនបាច់ចាំបាច់ប្រើអិនធឺណិតឆ្លងដែនមកធ្វើជាគួរឱ្យអាណិតនៅទីនេះទេ។ ទោះបីជាការរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតនៅទីនេះមិនសូវស្រួលប៉ុន្មានក៏ដោយ ក៏មិនអនុញ្ញាតឱ្យនរណាមមកបោកប្រាស់ទឹកចិត្តសប្បុរសធម៌បែបនេះដែរ។ សូមផ្ដាំទៅអ្នកដែលចូលចិត្តឆាតមកញឹកញាប់ទាំងនោះ កុំខំប្រឹងមកបោកខ្ញុំអី យកពេលនិងសមត្ថភាពសម្ដែងហ្នឹងទៅធ្វើរឿងផ្សេងវិញទៅល្អជាង។
