ម៉ូតូនៅលើផ្លូវជិះកាត់មិនដាច់ខ្សែ សម្លេងស៊ីផ្លេធ្វើឲ្យមនុស្សម្នាខឹងញើសខឹងស្រែង។ យប់នេះនៅរាជធានីភ្នំពេញយើង មានរឿងចម្លែកភ្នែកបន្តិចហើយ។ កៅអីប្លាស្ទិកនៅហាងតែតាមផ្លូវមិនទាន់ទាំងស្រួលបួលផង មហាជនផ្អើលមើលទៅខាងនោះអស់។ ប៉ូលិសល្បាតប៉ុន្មាននាក់កំពុងឈរព័ទ្ធតុលក់ដូរមួយ សម្លេងស្រែកប្រកែកគ្នាឮសូរដល់ទីឆ្ងាយ។
សារព័ត៌មានក្នុងស្រុកថា រឿងហ្នឹងមានតម្រុយយូរណាស់មកហើយ តែគ្មាននឹកស្មានថាវាផ្ទុះឡើងនៅរសៀលនេះទេ។ មន្ត្រីខ្លះថាត្រូវអនុវត្តតាមច្បាប់ តែអ្នកលក់ដូររកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតដែរ តើមានអ្នកណាចង់គេចវេសដាក់គ្នាជាមួយសមត្ថកិច្ចរាល់ថ្ងៃនោះ? ខ្ញុំឃើញពូអ្នកលក់ផ្លែឈើដកដង្ហើមធំ ក្នុងដៃកាន់ជញ្ជីងដាក់ក៏មិនកើត ដកក៏មិនរួច។
មីងម្ចាស់ហាងតែលើកកាហ្វេទឹកកកមកដាក់តុបោកឮសូរតូង ទឹកកកបុកប៉ះជញ្ជាំងកែវក្រដាសក្រដឺង។ គាត់ក្រឡេកមើលទៅផ្លូវបំបែក ហើយនិយាយត្អូញត្អែរជាភាសាខ្មែរយើង។ ជីវិតរស់នៅទីនេះគឺបែបហ្នឹងហើយ ទោះបីខាងលើគេរៀបចំយ៉ាងណាក៏ដោយ លុះដល់ពេលយប់ភ្លើងធ្យូងត្រូវតែអុជ កែវបៀរក៏ត្រូវតែប៉ះគ្នា ហើយគ្រប់គ្នាក៏ត្រូវតែខិតខំគិតគូររកប្រាក់ចំណូលសម្រាប់ថ្ងៃស្អែកបន្តទៀតដដែល។
