ដើរលេងតាមដងផ្លូវក្នុងរាជធានីភ្នំពេញช่วงនេះ អារម្មណ៍ដំបូងគេគឺថ្លៃទំនិញឡើងថ្លៃទៀតហើយ។ ពេលព្រឹកចេញពីផ្ទះទៅញ៉ាំគុយទាវមួយចាន ឬទិញកាហ្វេទឹកកកតាមផ្លូវ លុយដែលត្រូវដកឱ្យគេគឺច្រើនជាងខែមុនជាក់ស្តែង។ ផ្សែងម៉ូតូធ្វើឱ្យស្ទះក গកក្អក ហើយតម្លៃប្រេងសាំងឡើងចុះៗ ក៏ធ្វើឱ្យក្នុងចិត្តមិនសូវស្រួលដែរ។ បង្កាន់ដៃថ្លៃភ្លើងក្នុងបន្ទប់ជួលដាក់លើតុ មើលទៅឈឺក្បាលហ្មង។
ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងស្រុកបានឱ្យដឹងថា ช่วงនេះតម្លៃទំនិញនាំចូលនិងសម្ភារៈប្រើប្រាស់មូលដ្ឋានគ្រប់ប្រភេទសុទ្ធតែកំពុងឡើងថ្លៃ។ អ្នកលក់ដូរតាមដងផ្លូវម្នាក់កំពុងកាត់សាច់គោបណ្តើរត្អូញបណ្តើរថា ថ្លៃដើមទិញចូលថ្លៃ ប្រសិនបើលក់ថោកគឺខាតខ្លួនឯង បើលក់ថ្លៃអ្នកស្គាល់គ្នាញាក់ក្បាលមិនឈប់។ អ្នកស្រុកអង្គុយផឹកតែនៅតូបតែ និយាយគ្នារឿងអីក៏ដោយ ចុងក្រោយក៏ត្រូវធ្លាក់មកលើរឿងម្ហូបអាហារ អំបិល ប្រេងឆា ដដែល។ គ្រួសារណាដែលមិនចេះគិតគូរហ្មត់ចត់ក្នុងការរស់នៅ គឺសន្សំបានអីសន្សំទៅ។
ពេលល្ងាចពេលឈប់ធ្វើការ អុសនៅតូបលក់តាមផ្លូវកំពុងឆេះសន្ធោសន្ធៅ ក្លិនសាច់អាំងលាយឡំជាមួយក្លិនធូលីដីអណ្តែតក្នុងខ្យល់។ មើលអ្នកស៊ីឈ្នួលធ្វើការដើរចុះដើរឡើងជិះម៉ូតូប្រញាប់ប្រញាល់ត្រឡប់ទៅបន្ទប់ជួលវិញ ធ្វើឱ្យក្នុងចិត្តមិនសូវស្រួលប៉ុន្មានទេ។ រស់នៅលើទឹកដីដែលពុះកញ្ជ្រោលនេះ គ្រប់គ្នាខំប្រឹងទ្រាំរៀងៗខ្លួន សង្ឃឹមថាជីវិតថ្ងៃមុខធូរស្រាលបន្តិច ហើយមានលុយកាក់សល់ខ្លះក្នុងហោប៉ៅ។
