នៅតំបន់ជۆកសាន់ (交克山) ក្រុងមីវាឌី ក្នុងទីតាំងC7 នៃភូមិព្លូស៊ីន (普鲁新村) មានមេការម្នាក់ឈ្មោះ យន់យ៉េ (原野) ហើយមានពួក股东 (ភាគហ៊ុយ) បីនាក់ទៀតគឺ ចាងជុន (张君) លីហាវ (李浩) និងចាវធាន (赵天)។ បរិវេណទីនោះគឺតឹងរ៉ឹងខ្លាំងណាស់ ស្ទើរតែដកដង្ហើមមិនរួច។ ពេលចូលដល់ក្នុងភ្លាម គេដកហូតទូរស័ព្ទផ្ទាល់ខ្លួនទាំងអស់ ដោយអនុញ្ញាតឱ្យប្រើត្រឹមតែ ៣០នាទីប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយត្រូវមានគេអង្គុយចាំមើលពីក្រោយទៀត។ រីឯទូរស័ព្ទធ្វើការវិញ គឺដាច់ខាតហាមយកចេញពីតុធ្វើការជាដាច់ខាត។ បើហ៊ានកាន់ទូរស័ព្ទដើរចេញផុតពីតុ ក្រុមអ្នកត្រួតពិនិត្យនឹងយកបំពង់ទីប PVC វាយស្ទុះស្ទាលើក្បាលនិងខ្លួនប្រាណតែម្តង។
ដើម្បីជំរុញឱ្យបានតាមគោលដៅការងារ ទីនេះគឺលេងគ្រប់ល្បិចកលកខ្វក់ទាំងអស់។ បើឆាតក្នុងគ្រុបលើសពី ៥នាទីហើយមិនតបវិញ ស្រាលสุดគឺត្រូវគេជេរប្រមាថ ធ្ងន់គឺត្រូវស៊ីស្បែកជើងគេហើយ។ រឿងចូលបន្ទប់ទឹកវិញ គឺមិនឱ្យលើសពី ១០នាទីឡើយ ហើយមួយថ្ងៃបានត្រឹមតែ ៥ដងប៉ុណ្ណោះ។ បុគ្គលិកមិនត្រឹមតែត្រូវគេប្រតោងប្រតាក់ ប្រើអំពើហិង្សាប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែតម្លៃមនុស្សក៏ត្រូវគេជាន់ឈ្លីគ្មានសល់ដែរ។ មានបុគ្គលិកម្នាក់ឈ្មោះ សា (小萨) ត្រូវបានមេការ យន់យ៉េ រកខុសគ្រប់រឿង តบកំផ្លៀង និងចាប់យកទៅឃុំទុកក្នុងជំរំយោធា រហូតដល់រកផ្លូវរស់មិនឃើញ ក៏សម្រេចចិត្តចងកសម្លាប់ខ្លួនឯងស្លាប់ក្នុងបន្ទប់តែម្តង។ អ្នកស្រុកនៅទីនោះនិយាយថា រឿងស្លាប់មនុស្សនៅក្នុងទីតាំងនេះ គឺមិនមែនមានតែករណីមួយហ្នឹងទេ សូម្បីតែមនុស្សដែលសាខារបស់ លីប៊ីន (李斌) ទិញយកមកក៏ត្រូវបាត់បង់ជីវិតនៅទីនោះដែរ។
បុគ្គលិកជនជាតិម៉ាឡេស៊ីម្នាក់ឈ្មោះ អាយ៉ៅ (阿耀) ដែលបានធ្វើការឱ្យក្រុមហ៊ុននេះជាង ៤ឆ្នាំមកហើយ តែងតែគិតចង់ឈប់រាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែឱ្យតែហ៊ាននិយាយរឿងនេះចេញមក ត្រូវក្រុមប្រធានក្រុមឈ្មោះ វ៉ាន់បូ (万博) និងលើសឺ (乐仔) ស្ដោះទឹកមាត់ ធាក់ និងវាយដំមិនឱ្យដកដង្ហើមរួចឡើយ គឺគ្មានថ្ងៃបានចេញស្រួលៗទេ។ មានបុគ្គលិកម្នាក់ទៀតឈ្មោះ អ៊ូវូ (小伍) កាលពីពេលដឹកជញ្ជូនខ្លួនតាមផ្លូវ បានថតរូបមួយសន្លឹក និងផុសទីតាំង (location) ទុក ពេលទៅដល់កន្លែងថ្មីភ្លាម ត្រូវបាន យន់យ៉េ យកបំពង់ឆក់អគ្គិសនីមកឆក់យ៉ាងសាហាវព្រៃផ្សៃ។ ឮគេនិយាយថា កាលពីកន្លះឆ្នាំមុន ពួកនេះបាននាំគ្នាដូរកន្លែងទៅកាន់ទីតាំងថ្មីមួយនៅឯចំការោស ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ក្រុម DKBA ដោយបន្តរកស៊ីលើខ្នងនិងការឈឺចាប់របស់មនុស្សអស់ទាំងនោះបន្តទៀត។
