ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ បើកមើលបណ្តាញសង្គម ឃើញគេបង្ហោះប្រកាសលក់សណ្ឋាគារ ប៉ូឡៃ (Polai) នៅក្រុងព្រះសីហនុលើកទាំងកញ្ចប់ ក្នុងតម្លៃ ៧ លានដុល្លារ ហើយឮថាបើចង់ទិញមែនទែន នៅចរចាតម្លៃគ្នាបន្ថែមបានទៀត។ នឹកឃើញកាលពីសណ្ឋាគារមួយនេះទើបតែបើកដំបូងៗ មនុស្សម្នានិងឡានម៉ូតូចេញចូលខ្វាត់ខ្វែង ភ្លើងបំភ្លឺក្នុងសាលភ្លឺចែងចាំង មិននឹកស្មានថាតែប៉ុន្មានឆ្នាំសោះ ប្រែប្រួលរហូតដល់ថ្នាក់ត្រូវដាក់លក់ប្រញាប់បែបនេះសោះ។
ក្រុងព្រះសីហនុឥឡូវនេះ លែងដូចកាលពីមុនដែលកើនឡើងកំដៅខ្លាំងនោះទៀតហើយ។ តាមផ្លូវ អ្នកជិះម៉ូតូចាស់ៗប្រញាប់ប្រញាល់ទៅធ្វើការក៏លេចមុខតិចជាងមុន តូបក្លែមយប់ៗ និងហាងបាយតូចៗតាមចិញ្ចើមផ្លូវ ដូរផ្លាកយីហោមួយហើយមួយទៀត។ អគារធំៗជាច្រើនសង់បានពាក់កណ្តាលក៏ត្រូវផ្អាកចោល ដល់ពេលយប់ឡើងងងឹតឈឹង មានតែសម្លេងខ្យល់សមុទ្របក់បោកប្លាស្ទិកនៅតាមអគារសង់មិនទាន់រួច ឮសូរផាត់ផាត់ មើលទៅស្ងាត់ជ្រងំតែម្តង។
ពួកម៉ាកដែលធ្វើអាជីវកម្មនៅទីនោះ ពេលជួបគ្នាញឹកញាប់តែងនិយាយថា ក្រុងព្រះសីហនុកែប្រែរហ័សពេកហើយ ពិតជា «ជោគវាសនាឡើងចុះមិនទៀងមែន»។ កាលជំនោរបក់មក អ្វីៗក៏ថ្លៃកប់ពពក លុះដល់ពេលខ្យល់ផ្លាស់ប្តូរទិស ស្លឹកឈើជ្រុះលឿនជាងគេទៅទៀត។ តួលេខ ៧ លានដុល្លារនេះ មើលទៅមិនតូចទេ ប៉ុន្តែក្នុងស្ថានភាពទូទៅនាពេលបច្ចុប្បន្ន តើអគារដែលធ្លាប់តែមានឈ្មោះបោះសំឡេងមួយនេះ អាចស្វែងរកម្ចាស់ថ្មីមកទទួលបន្តបានដោយរលូនឬអត់ គឺគ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ានទាយត្រូវឡើយ។
