នៅខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០២៦ ខ្ញុំបានចេញពីក្រុមហ៊ុននៅបាងកក ប្រទេសថៃ ហើយត្រលប់មកប្រទេសវិញ។ ពេលមកដល់ប្រទេសខ្ញុំ ការរស់នៅក៏ធម្មតា គ្មានបញ្ហាអីទេ គ្មានរឿងបញ្ឈប់ឬប៉ូលិសមកផ្ទះអីទាំងអស់។ ខ្ញុំសម្រាកនៅផ្ទះពីរបីសប្ដាហ៍ រួចរកការងារធ្វើដើម្បីរកប្រាក់ចំណូលតាមធម្មតា។ តែដល់ថ្ងៃទី ២៦ ខែកក្កដា មានប៉ូលិសបីនាក់មកពីហឺណាន និងប៉ូលិសមូលដ្ឋានពីរនាក់ មកដល់កន្លែងធ្វើការរបស់ខ្ញុំនៅក្វីយ៉ាង ហើយចាប់ខ្ញុំភ្លាមៗ។
ពេលចាប់ខ្ញុំបាន គេប្រាប់ថាខ្ញុំពាក់ព័ន្ធនឹងការបើកក្រុមហ៊ុនល្បែងនៅបរទេស ហើយយកខ្ញុំទៅហឺណានតាមផ្លូវល្បឿនលឿន។ នៅក្នុងបន្ទប់សាកសួរ ប៉ូលិសយករូបមួយមកបង្ហាញ ដែលមានលេខសម្គាល់ឈ្មោះ និងប្រាក់ខែរបស់ខ្ញុំនៅក្រុមហ៊ុននៅបាងកក។ ខ្ញុំដឹងភ្លាមថា ត្រូវបានគេបោក។ ខ្ញុំធ្វើការមួយឆ្នាំពេញ ហើយតាមធម្មតា គ្រាន់តែ ៧ ថ្ងៃក៏អាចយកប្រាក់ និងលិខិតឆ្លងដែនវិញបាន តែខ្ញុំត្រូវរង់ចាំ ១៤ ថ្ងៃ។ គ្រាន់តែពេលនោះ ក្រុមហ៊ុនបានលក់ព័ត៌មានខ្ញុំឲ្យប៉ូលិសក្នុងប្រទេស។
ពេលសាកសួរ ខ្ញុំប្រាប់ព័ត៌មានអំពីក្រុមហ៊ុនទាំងអស់ ដើម្បីឲ្យខ្លួនឯងស្រួល។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានសុំមេធាវីមកជួយ។ គេប្រាប់ថា ខ្ញុំជាមនុស្សដំបូងដែលត្រូវបានចាប់ ហើយត្រូវសហការឲ្យបានល្អ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែជាបុគ្គលិកធម្មតា តែត្រូវចោទប្រកាន់ថាបើកកាស៊ីណូ ដែលអាចជាប់ពន្ធនាគារដល់ ១០ ឆ្នាំ និងត្រូវបង់ប្រាក់ពិន័យ។ ប៉ូលិសក៏បានគំរាមខ្ញុំដែរ។ បន្ទាប់ពីសហការជាមួយប៉ូលិស និងសុំមេធាវីជួយ ខ្ញុំត្រូវបានឃុំរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ ហើយបង់ប្រាក់ ១០,០០០ ដុល្លារ ដើម្បីបានចេញមកក្រៅ។ មេធាវីប្រាប់ថា ប៉ូលិសនៅតែតាមចាប់មិត្តរួមការងារខ្ញុំ ហើយខ្ញុំត្រូវរង់ចាំការកាត់ទោសនៅពេលក្រោយ។
