ក្រោយពេលរងការបោសសម្អាតទ្រង់ទ្រាយធំនេះមក ទីផ្សារផ្ទះ និងផ្ទះអាជីវកម្មនៅខេត្តព្រះសីហនុ ឬក្រុងព្រះសីហនុ ធ្លាក់ក្នុងសភាពស្ដាយក្រោយស្ទើរដកដង្ហើមមិនរួច ព្រោះគ្មានអ្នកទិញគ្មានអ្នកជួល។ ហាងយីហោ និងខុនដូថ្លៃៗ ដែលពីមុនធ្លាប់ពឹងផ្អែកលើក្រុមមនុស្សក្នុងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស និងទីតាំងឧទ្យានទាំងនោះ ឥឡូវបោះបង់ចោលគ្មានអ្នកជួលទាំងស្រុង។ តម្លៃជួលធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក ឯផ្ទះសម្បែងទំនេរចោលត្រូវខាតបង់ប្រាក់រាល់ថ្ងៃ ទោះបីចង់លក់ថោកបញ្ចុះតម្លៃក៏រកអ្នកទិញមិនបានដែរ។ ចំណែកឯអគារជាប់គាំងសាងសង់ និងអគារអត់ទាន់ហើយជាច្រើន ដែលជំពាក់បំណុលគេវ័ណ្ឌក គឺឈប់ដំណើរការទាំងស្រុងតែម្ដង ព្រោះអ្នកវិនិយោគពិតប្រាកដមិនហ៊ានចូលមកទេ ដែលធ្វើឱ្យក្នុងពេលដ៏ខ្លីខាងមុខនេះ មិនអាចងើបមុខរួចឡើយ។
រីឯពួកអ្នករកស៊ីខុសច្បាប់ ក៏បែកខ្ញែកគ្នាពាសវាលពាសកាលដែរ។ ពីមុនតំបន់ឧទ្យានបិទជិតធំៗ មានគោលដៅធំពេក លាក់ខ្លួនមិនជិតទេ ដូច្នេះក្រុមដែលនៅសេសសល់ចាប់ផ្តើមបែងចែកគ្នា ភៀសខ្លួនទៅកាន់ស្រុកស្រែចម្ការដាច់ស្រយាល និងតាមតំបន់ភ្នំនៅតាមព្រំដែនថៃ-កម្ពុជា និងវៀតណាម-កម្ពុជា ដើម្បីស្វែងរកកន្លែងដែលអាជ្ញាធរទៅមិនដល់សម្រាប់ពួនសម្ងំ។ ចំណែកថៅកែធំៗ និងមេក្លោង គឺបាននាំលុយកាក់រត់គេចខ្លួនទៅកាន់តំបន់ព្រំដែនមីយ៉ាន់ម៉ាខាងកើត ឬជុំវិញតំបន់ត្រីកោណមាស ដែលការអនុវត្តច្បាប់មានការលំបាកជាងមុនយូរហើយ។ ពេលបែកខ្ញែករត់គេចខ្លួន គឺជสภาพច្របូកច្របល់បំផុត នៅពេលខ្សែចង្វាក់ហិរញ្ញវត្ថុត្រូវកាត់ផ្តាច់ បញ្ហាបោកប្រាក់គ្នាទៅវិញទៅមក ការបែកបាក់គ្នារវាងដៃគូរកស៊ី និងការប្លន់គ្នាក្នុងចំណោមពួកវាផ្ទាល់បានកើតឡើងព្រោងព្រាត ហើយទាល់តែពួកវាចេញផុតអស់ទើបសភាពស្ងប់ស្ងាត់ទៅវិញ។
និយាយឱ្យចំទៅ ថ្ងៃខែពិបាករបស់ខេត្តព្រះសីហនុគឺនៅមានតទៅមុខទៀត ការព្យាបាលជំងឺរ៉ាំរ៉ៃបែបនេះមិនមែនជារឿងងាយស្រួលទេ។ ពេលដែលលែងមានការចាយវាយខុសប្រក្រតីពីក្រុមមនុស្សទាំងនេះ លុយកាក់មិនសកទឹកក្នុងស្រុក ថវិកាខេត្តក៏មុខជាជួបការលំបាកមួយរយៈដែរ។ បើចង់រស់រានមានជីវិតតទៅទៀត គឺត្រូវពឹងផ្អែកលើរោងចក្រត្រឹមត្រូវ ឧស្សាហកម្មកាត់ដេរស្រាល និងសេវាកម្មកំពង់ផែ logistics នៅក្នុងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស ដោយប្រមូលផ្ដុំសន្សំកម្លាំងទ្រព្យសម្បត្តិបន្តិចម្ដងៗយ៉ាងប្រាកដប្រជា។ បញ្ហាអំពើឃាត់ខ្លួន និងការចាប់ជំរិតដ៏សាហាវយង់ឃ្នង នឹងត្រូវថយចុះយ៉ាងគំហុកនៅថ្ងៃមុខ ហើយបរិយាកាសទូទៅនឹងមានភាពសុខសាន្តបន្តិចម្តងៗ ប៉ុន្តែត្រូវប្តូរមកវិញនូវភាពស្ងាត់ជ្រងំតាមដងផ្លូវ គ្មានមនុស្សម្នាអ៊ូអរដូចមុនទេ។ ដោយសារតែភាពល្បីល្បាញរឿងអ្នកមានលុយស្រាប់ និងការចាប់ជំរិតកាលពីអតីតកាលវាជ្រៅពេក ពេលនេះបើចង់កែឆ្នៃប្រែមុខមាត់ថ្មីទៅជាទីក្រុងទេសចរណ៍កោះធម្មតាវិញ ក៏ភ្ញៀវទេសចរទូទៅមិនហ៊ានជឿជាក់ដែរ ព្រោះជំនឿចិត្តមិនអាចទិញយកមកវិញបានត្រឹមរយៈពេល១ ឬ២ឆ្នាំនោះទេ។
