ទើបតែពេលថ្មីៗនេះ តុលាការកំពូលរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង បានសម្រេចសេចក្តីជាស្ថាពរលើសំណុំរឿងប្រើប្រាស់កម្មវិធី Telegram ដើម្បីធ្វើអាជីវកម្មផ្លូវភេទ ដោយផ្តន្ទាទោសជនដៃដល់មេខ្លោងឈ្មោះ គីម ដាក់ពន្ធនាគារអស់មួយជីវិត។ តាមរយៈការស៊ើបអង្កេតក្នុងសំណុំរឿងនេះ រកឃើញជនរងគ្រោះសរុបចំនួន ២៦១នាក់ ក្នុងនោះមានទាំងក្មេងអាយុក្រោម ១៨ឆ្នាំផងដែរ ហើយរូបភាព និងវីដេអូរសម្ងាត់ដែលរឹបអូសបានមានជាង ២ពាន់កន្លែង។ និយាយឱ្យចំទៅ ឃើញតួលេខនេះភ្លាម គឺរងាញាក់សាច់តែម្តង។
បើក្រឡេកមើលល្បិចកលរបស់ជនឈ្មោះ គីម នេះវិញ គឺវាបានចាប់ផ្តើមបង្កើតបក្ខពួកតាំងពីឆ្នាំ២០២០ មកម្ល៉េះ ដោយយកព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន និងវីដេអូសម្ងាត់របស់ជនរងគ្រោះមកគំរាមកំហែង បង្ខំឱ្យជនរងគ្រោះថតវីដេអូសរុបបែបសិចជាបន្តបន្ទាប់ទៀត និងខ្លះថែមទាំងត្រូវបានរងគ្រោះថ្នាក់នៅខាងក្រៅផ្ទះទៀតផង។ ក្រៅពីឈ្មោះ គីម បក្ខពួកពីរនាក់ទៀតក៏ត្រូវតុលាការសម្រេចរក្សាទោសដដែលរបស់ខ្លួនផងដែរ។ យោងតាមសេចក្តីសម្រេចនេះ ប្រសិនបើថ្ងៃណាមួយឈ្មោះ គីម អាចមានឱកាសរួចខ្លួនចេញមកវិញមែន ក៏ត្រូវពាក់កងអេឡិចត្រូនិកតាមដានរយៈពេល ៣០ឆ្នាំ ហាមមិនឱ្យធ្វើការងារពាក់ព័ន្ធរយៈពេល ១០ឆ្នាំ និងត្រូវផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនជាសាធារណៈផងដែរ។
ទោះជាយ៉ាងណា រឿងដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នោះគឺ ទោះបីជាមានបទចោទប្រកាន់ជាច្រើនក្ដី ក៏តុលាការទីនោះនៅតែមិនទាត់កំណត់ថា ពួកគេជា «ក្រុមឧក្រិដ្ឋជន» នោះឡើយ។ តាមការលើកឡើងរបស់ចៅក្រម ភស្តុតាងដែលមានស្រាប់នៅមិនទាន់រឹងមាំគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាពួកគេមានរចនាសម្ព័ន្ធអង្គភាពច្បាស់លាស់នៅឡើយទេ។ ពេលដើរតាមដងផ្លូវ ឃើញម៉ូតូឌុប និងអ្នកលក់ដូរតាមដងផ្លូវចុះឡើង មនុស្សម្នាពេលអង្គុយនិយាយគ្នាលេងក្រោយពេលហូបបាយរួច តែងតែនិយាយរឿងនេះ ដោយយល់ឃើញថា ទោះបីជាការកាត់ទោសនេះធ្ងន់ធ្ងរក៏ដោយ ប៉ុន្តែការឈឺចាប់ដែលជនរងគ្រោះធ្លាប់បានជួបប្រទះកន្លងមក តើធ្វើម្ដេចនឹងអាចលុបបំបាត់ចោលត្រឹមតែពាក្យថា «អស់មួយជីវិត» នោះបាន។
