ាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែមុន ឯកឧត្តមអភិបាលខេត្តប៉ៃលិន បានដឹកនាំកម្លាំងចុះបង្ក្រាបទីតាំងពួកយើងផ្ទាល់តែម្ដង ហើយបានឃាត់ខ្លួនមនុស្សជាង១០០នាក់។ នៅខាងក្នុងនោះ ពួកយើងអង្គុយចុចក្តារចុចទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ ធ្វើការ១៨ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ទម្រាំរកចំណូលបានជាង៣០លាន។ ពួកយើងសង្ឃឹមថានឹងបានប្រាក់ឈ្នួលខ្លះដើម្បីទប់ជីវភាព ប៉ុន្តែចុងក្រោយ អត់បានឃើញលុយសូម្បីតែមួយរៀល រួចថែមទាំងត្រូវគេបញ្ជូនត្រឡប់ស្រុកកំណើតទៀត។
មេខ្យល់ដែលគ្រប់គ្រងពួកយើងឈ្មោះ ស្មី ចិនតារ៉ូ (史陈太郎)។ ពេលមានរឿងកើតឡើង គាត់ធានានៅក្នុងគ្រុបយ៉ាងធំថា ក្រុមហ៊ុនមានខ្នងបង្អែក ហើយ σίγουρα នឹងជួយដោះលែងពួកយើងចេញមកវិញ។ ប៉ុន្តែបែរជាយ៉ាងម៉េច? គាត់បានយកលុយដែលពួកយើងខំប្រឹងរកទាំងស្លាប់ទាំងរស់នោះ រត់គេចខ្លួនទៅសម្ងំស្រួលបួលនៅបរទេសបាត់ទៅហើយ។ ឥឡូវនេះ ពួកយើងតាមរកគាត់តាមអនឡាញ ប៉ុន្តែគណនី Telegram ត្រូវបិទចោល ហើយផ្ញើសារទៅគឺអត់មានអ្នកតបសោះ។ រីឯខាងក្រុមហ៊ុនក៏គេចវេសដាក់គ្នាទៅវិញទៅមក ដោយអះអាងថាលុយត្រូវបានមេខ្យល់នោះយកទៅអស់។
ធ្វើការអត់ងោកអត់ងុយរហូតដល់ទ្រាំមិនបាន លុយញើសឈាមដែលបានមកពីការប្តូរនឹងអាយុជីវិត ត្រូវគេយកមកលេងសើចបែបនេះ។ ពួកយើងប៉ុននាក់ជាអ្នកស្រុកជាមួយគ្នាបានពិភាក្សាគ្នារួចហើយ ដោយឱ្យពេល៣ថ្ងៃ។ បើក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃនេះនៅតែទាក់ទងមិនបាន ហើយមិនព្រមសងលុយទេ ពួកយើងនឹងទៅរកដល់ផ្ទះឪពុកម្តាយគាត់នៅស្រុកកំណើត ដើម្បីនិយាយគ្នាឱ្យដឹងឿង។ ដល់ពេលនោះ រូបថត សៀវភៅគ្រួសារ និងប្រវត្តិពិតរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំ និងថ្នាក់លើ នឹងត្រូវទម្លាយចេញមកទាំងអស់គ្នា រอดูថាតើខាងណាជាអ្នកខ្មាសអៀនជាងគេ។
