ថ្មីៗនេះ ពេលខ្ញុំអង្គុយពិសាទឹកតែនៅភ្នំពេញ ពួកម៉ាកចាស់ៗបាននាំគ្នានិយាយពីរឿងហាងអត់ឱន និងកន្លែងលេងល្បែងនៅស្រុកកំណើត ដែលពិតជាការពារមិនឈ្នះឡើយ។ ជាក់ស្តែង កាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន មន្ត្រីនប៉ូលិសស្រុក Yueyanglou ខេត្ត Hunan បានចេញសេចក្តីជូនដំណឹងអំពីករណីបែបនេះ។ កាលពីខែមិថុនា ប៉ូលិសល្បាតតាមអ៊ីនធឺណិតបានរកឃើញតម្រុយថា នៅតាមហាងចេងហ្វា (ម៉ាជុង) និងហាងតែមួយចំនួនក្នុងទីក្រុង មានមនុស្សលួចដាក់ឧបករណ៍លួចស្តាប់ និងលួចថតដើម្បីបន្លំភ្នែកគេ ដែលធ្វើឱ្យការលេងបៀក្លាយជាអាជីវកម្ម «ឈ្នះគ្រប់ពេល» តែម្តង។
ក្រោយពីស៊ើបអង្កេតមក ប៉ូលិសមូលដ្ឋានបានបែកធ្លាយក្រុមឧក្រិដ្ឋជនមួយដែលមានឈ្មោះ Dai ជាមេក្លោង។ ក្រុមនេះដើរតួជាភ្នាក់ងារលក់ឧបករណ៍លួចមើលទាំងនោះ ហើយថែមទាំងលួចចូលទៅក្នុងបន្ទប់ឯកជននៃហាងតែក្នុងទីក្រុង ដោយលាក់កាមេរ៉ា និងឧបករណ៍បំពងសម្លេងនៅតាមជ្រុងផ្សេងៗទៀតផង។ អ្នកដែលអង្គុយលេងនៅតុបៀគ្មានថ្ងៃដឹងឡើយថា បៀក្នុងដៃ និងទឹកមុខរបស់ពួកគេ ត្រូវបានគេមើលឃើញអស់រលីងតាំងពីយូរណាស់មកហើយតាមរយៈប្រព័ន្ធខាងក្រោយ។
មនុស្សនៅពីក្រោយខ្នងបានអង្គុយមើលអេក្រង់កុំព្យូទ័រធ្វើជា «អ្នកវិភាគ» ហើយពេលឃើញឱកាសល្អ ក៏ផ្ដល់ព័ត៌មានសំខាន់ៗទៅឱ្យបក្ខพวกនៅកន្លែងកើតហេតុតាមទូរសព្ទ ឬអ៊ីនធឺណិត។ អ្នកដែលអង្គុយនៅកន្លែងលេងបានដាក់កាសត្រចៀកតូចមួយក្នុងត្រចៀក ដើម្បីស្តាប់ការបញ្ជាថាពេលណាគួរដាក់ ពេលណាគួរផ្ដាច់។ ដល់យប់ថ្ងៃទី ២៦ សីហា ប៉ូលិសមូលដ្ឋាន និងកម្លាំងចម្រុះបានចុះទប់ស្កាត់ ដោយបិទទីតាំងចំនួន ៣ កន្លែង និងចាប់ខ្លួនមនុស្ស ១១ នាក់ ព្រមទាំងរកឃើញកុំព្យូទ័រ និងឧបករណ៍ធ្វើបទល្មើសជាច្រើនគ្រឿងនៅនឹងកន្លែង។ អ្នកជិតខាងគ្រាន់តែលេងបៀកម្សាន្តសប្បាយធម្មតាតែប៉ុណ្ណោះ ឯណាទៅដឹងថាមានល្បិចកលបែបនេះលាក់ខ្លួននៅជ្រុងងងឹតនៃបន្ទប់ឯកជននោះ។
