ភ្នំពេញពេលនេះ នៅតាមតូបលក់តែ គេកំពុងនិយាយអំពីបញ្ហាថ្លៃទឹកភ្លើង។ សារព័ត៌មានក្នុងស្រុកបានរាយការណ៍ថា ក្រុមហ៊ុនអគ្គិសនី និងអាជ្ញាធរមានសមាសភាពបានប្រជុំគ្នាថ្មីៗនេះ ដើម្បីរៀបចំការគិតថ្លៃទឹកភ្លើងសម្រាប់ផ្ទះជួល និងហាងតូចៗឲ្យច្បាស់លាស់។ ពួកគេបានស្នើឲ្យម្ចាស់ផ្ទះគិតតាមតម្លៃដែលបានកំណត់ មិនអាចបន្ថែមតម្លៃតាមចិត្តបាន។ បញ្ហានេះមើលទៅមិនធំទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកជួលផ្ទះ និងបើកហាងបាយតូចៗ វាជារឿងធំមួយណាស់។
មករស់នៅភ្នំពេញ គឺត្រូវសន្សំសំចៃតាមដែលអាចសន្សំបាន។ អាកាសធាតុក្តៅណាស់ អ្នកត្រូវបើកម៉ាស៊ីនត្រជាក់ពេញមួយយប់។ បើម្ចាស់ផ្ទះគិតថ្លៃភ្លើងមួយគីឡូវ៉ាត់ជាងមួយពាន់រៀល ក្នុងមួយខែថ្លៃភ្លើងអាចទៅដល់ពាក់កណ្តាលថ្លៃបាយ។ កម្មករដែលធ្វើការវេនយប់ ត្រឡប់មកផ្ទះ ក៏ត្រូវមើលថ្លៃភ្លើងមុនគេ។ អ្នកលក់តាមផ្លូវ ក៏ត្រូវទៅទិញបន្លែពីព្រឹកមិនទាន់ភ្លឺ ដើម្បីសន្សំប្រាក់បីប្រាំរៀល ដែលអាចត្រូវចំណាយលើថ្លៃទឹកភ្លើង។
គោលនយោបាយគឺល្អ ប៉ុន្តែការអនុវត្តនៅតាមផ្ទះជួលតាមផ្លូវ តើអាចធ្វើបានឬអត់ គឺនៅតែជាការព្រួយបារម្ភ។ អ្នកចាស់ៗដែលមករស់នៅភ្នំពេញតែងនិយាយថា ការរស់នៅក្នុងស្រុកគេ ត្រូវតែស្វែងរកផ្លូវដោយខ្លួនឯង។ អ្នកចាស់ៗប្រើកម្លាំងធ្វើការខ្លាំង អ្នកថ្មីៗគិតគូរប្រកបដោយការប្រុងប្រយ័ត្ន។ ទោះបីជាម៉ាស៊ីនម៉ូតូនៅតែបាញ់ផ្សែងក៏ដោយ តែផ្ទះគ្រប់គ្រួសារត្រូវបន្តធ្វើម្ហូបដដែល។ ជីវិតត្រូវបន្តទៅមុខ ត្រូវគិតគូរប្រយ័ត្ន ដើម្បីមានភាពសុខសាន្តក្នុងចិត្ត។
