ម្សិលមិញនៅតំបន់佤邦 មានការបញ្ជូនមនុស្សមួយក្រុមដែលធ្លាប់ធ្វើការល្បួងតាមបណ្តាញទូរស័ព្ទនៅបរទេស ត្រឡប់មកប្រទេសវិញ។ ពួកគេរៀបចំអីវ៉ាន់តូចតាច ហើយត្រូវបានដឹកទៅឡាន ដើម្បីបញ្ចប់ជីវិតនៅបរទេស។ តាមពិតមកដល់ប្រទេសវិញ មិនមែនជាការត្រឡប់មកជាមួយសម្លៀកបំពាក់ស្អាតទេ ប៉ុន្តែជាការត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការត្រួតពិនិត្យបន្ថែម និងទទួលខុសត្រូវតាមច្បាប់។
អ្នកធ្វើការតាមផ្លូវ ឬបើកតូបលក់នៅទីនេះដឹងច្បាស់ថា ពីរយៈពេលមួយឆ្នាំមកនេះ ក្រុមអ្នកល្បួងបានធ្វើឲ្យឈ្មោះស្រុកខូចខាត ហើយធ្វើឲ្យអ្នកធ្វើអាជីវកម្មស្មោះត្រង់ត្រូវទទួលបន្ទុកផងដែរ។ តម្លៃជួលផ្ទះ និងថ្លៃទឹកភ្លើងនៅទីនេះមិនធូរទេ ហើយការទិញមីឆាក្នុងផ្សារត្រូវគិតគូរយ៉ាងម៉ត់ចត់។ មនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវប្រឹងប្រែងធ្វើការដើម្បីរស់នៅ។ ប៉ុន្តែមានមនុស្សមួយចំនួនមិនព្រមធ្វើការតាមលំដាប់លំដោយ គិតថាការធ្វើដំណើរទៅតំបន់ខាងត្បូងអាចជាផ្លូវកាត់ឆាប់រហ័សទៅរកសំណាងលុយកាក់ ប៉ុន្តែចុងក្រោយត្រូវបាត់បង់អស់។
យើងនៅ "下南洋" នៅទីនេះជាច្រើនឆ្នាំ បានឃើញរឿងបែបនេះច្រើនណាស់។ នៅបរទេស ការរកស៊ីគឺសម្រាប់ភាពស្ងប់ស្ងាត់ បើទោះបីជាការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃមានការលំបាកក៏ដោយ តែប្រាក់ដែលរកបានដោយការខិតខំធ្វើការគឺមានតម្លៃ និងអាចដេកលក់បានស្រួលចិត្ត។ ការរកលុយតាមផ្លូវខុសច្បាប់ ទោះបីជាមើលទៅឆាប់បានក៏ដោយ តែវាគ្រាន់តែជាការបង្ហាញភ្លើងឆ្លុះប៉ុណ្ណោះ។ ការធ្វើអំពើខុសច្បាប់ចុងក្រោយត្រូវបង់ថ្លៃទាំងអស់ កុំយកផ្លូវខុសច្បាប់ជាផ្លូវកាត់ទៅរកសំណាងទៀត។
